Reisverslag Oeganda 2003 - Reisverslag Oeganda deel 2
Dag 11 Fort Portal
Vandaag maken we een lange wandeling van 5 ½ uur.
Vanaf de camping over smalle paadjes naar de andere 2 krater meren.
Vandaar lopen we naar een schooltje.
Vlak voor het schooltje zitten een aantal black/white colobus aapjes.
Het schooltje bestaat uit 1 klasje.
De kinderen zingen een aantal liedjes voor ons.
Als dank krijgen ze een aantal pennen en schriften.
We maken nog een bos/moeraswandeling door een dicht bos.
Onderweg krijgen we een stevige stortbui over ons heen.
Als we weer droog zijn, lopen we naar een drukke, grote markt.
Vanaf de markt lopen we in ruim een uur terug naar de camping.
Het was een pittige wandeling, maar wel leuk om zo door het Oegandese landschap te lopen.
Je komt ook erg makkelijk in contact met de lokale bevolking.
Dag 12 Fort Portal – Kibale
We vertrekken vroeg naar N.P. Kibale.
In dit park gaan we op zoek naar chimpansees.
Al na een half uur zien we tientallen apen, waaronder chimps en bavianen.
We kunnen ook op een meter of 5 komen.
Erg indrukwekkend. Na 2 uur gaan we terug.
’s Middags gaan we naar een moeras op zoek naar vogels.
We zien niet veel vogels, maar wel veel vlinders en olijfbavianen die op een vlonder zitten.
Een groep van 16 kleine en grote bavianen.
Als wij dichterbij komen, gaan ze weg, maar sommige zien we van minder dan 2 meter.
Verder zien we red tail bavianen.
Na het eten gaan we nog op zoek naar chivet katten.
We zien er een paar door met een zaklamp naar oogjes te zoeken.
Dag 13 Kibale – N.P. Queen Elisabeth
Via onze camping in Fort Portal gaan we naar Kasese.
Hier doen we inkopen op de lokale markt en kunnen we internetten.
Daarna naar de evenaar gereden en een fotostop gemaakt.
We rijden daarna door naar N.P. Queen Elisabeth.
In het park zien we al snel enkele olifanten, sommige van erg dichtbij.
Ook zien we antilopen, wratten zwijnen en buffels.
We zetten snel onze tent op, wat niet makkelijk gaat deze keer, omdat de grond keihard is.
Onze tenten staan midden tussen de zwijnen, waterbokken en ander wild.
We maken nog een korte gamedrive en zien weer veel olifanten.
Midden in de nacht wordt ik nog wakker van gegraas naast m'n tent.
Moet eigenlijk plassen, maar dat lijkt me niet zo handig, want voor hetzelfde geld is het een nijlpaard.
Nijlpaarden veroorzaken in Oeganda een hoop doden en zijn dan levensgevaarlijk.
Dag 14 N.P. Queen Elisabeth
We gaan een gamedrive maken, waarbij we als eerste gaan naar een plek gaan waar de vorige dag leeuwen gesignaleerd zijn.
We zien 2 leeuwinnen en 5 welpjes.
Verder komen we langs een zoutmeer en zien we vele kobs, wratten zwijnen, antilopen en wat olifanten.
Het laatste stuk regent het, waardoor we niet veel meer zien.
’s Middags maken we een 2 uur durende boottocht over het Kazinga kanaal.
We zien veel hippo’s van heel dichtbij (< 3 meter).
Ook zien we vele volgels, buffels, wratten zwijnen en een krokodil.
De kapitein vaart heel raar en lijkt wel dronken.
Na het eten loopt er een hyena op de campsite die steeds dichterbij komt. Gelukkig doet ie niets...
Eelko vertelt alvast wat over Bwindi, waar we de komende dagen zullen zijn.
Dag 15 N.P. Queen Elisabeth – Bwindi
Via de andere kant verlaten we het park en gaan we op weg naar Bwindi.
De gehele weg naar Bwindi is bumpy.
De camping in Bwindi heeft een aantal plateaus, maar deze lopen niet echt recht, waardoor ik nogal schuin slaap.
Op de camping is een goede warme douche.
Het water wordt in de jerry cans naar boven gedragen.
Ik krijg bijna een schuld gevoel dat ik gedoucht heb.
Na het eten vertelt een meneer van de Bwindi VVV het eea over Bwindi en de gorilla’s.
Dag 16 Bwindi
Aangezien ik morgen pas naar de gorilla’s ga, heb ik vandaag een rustdag.
Met de andere 5 die ook morgen gaan, doen we de village walk.
Een aantal geleden zijn er in Bwindi een aantal toeristen vermoord door rebellen.
Sinds die tijd wordt het dorp dan ook streng bewaakt.
Ook tijdens de village walk krijgen we 2 gewapende militairen mee.
De gids is erg enthousiast, maar af en toe wel moeilijk te verstaan.
Verder zien we een klein watervalletje (niet echt indrukwekkend, als je al bij Murchinson Fall geweest bent).
We bezoeken ook een vrouw die ons laat zien welke lokale medicijnen/planten men gebruikt als ze ziek zijn.
Zo zijn er planten tegen dysenterie, viagra, vruchtbaarheid en rugpijn.
We zien ook hoe bananenbier en waragi gemaakt wordt.
We mogen proeven, maar de flesjes zien er niet bepaald schoon uit. We slaan dus maar eventjes over.
Daarna gaan we naar de pygmeeën.
Zij dansen en zingen erg mooi en hebben zelf gemaakte spullen te koop.
Onderweg probeer ik nog een foto te maken van een vrouw op het land.
Zij vraagt in eerste Ush 5000 voor de foto, maar dat is me toch te gortig.
Een militair praat met haar en daarna mag het voor niets.
We lopen ook nog langs een ziekenhuis.
Wij willen wel eventjes binnen kijken, maar de gids snapt in eerste instantie niet wat daar nou zo bijzonder aan is.
Na wat aandringen lopen we er toch naar toe en krijgen van een dokter een rondleiding.
Het is een project van een Amerikaanse arts, die hier een ziekenhuis heeft gebouwd.
Het enige in de wijde regio.
Hier kunnen de Oegandese terecht voor medische hulp.
De dokter geeft aan nog wel wat medicijnen te kunnen gebruiken.
We beloven om het eea in te zamelen.
Als we terug komen op de camping heeft Esra al weer een lekkere lunch klaar gemaakt.
Al vrij snel komen de andere groepen die naar de gorilla’s geweest zijn, terug met enthousiaste verhalen.
![]()
Dag 17 Gorilla day
Een spannende dag vandaag, ik ga naar de berggorilla’s.
Ondanks dat ik deze vakantie niet voor de berggorilla's geboekt heb,
is het een van de hoogtepunten van deze reis.
Wat een fantastische ervaring!!!
Samen met de anderen die nog niet geweest zijn, staan we al vroeg klaar voor de briefing.
We nemen allemaal een drager die onze dagrugzak draagt.
We krijgen tijdens de briefing te horen hoe we ons moeten gedragen in het bos en bij de gorilla’s.
Gorilla's mag je bijvoorbeeld niet recht in de ogen kijken.
Naast een gids gaan we er ook 2 militairen mee voor onze veiligheid.
We beginnen de tracking met een klim van 400 meter door het dichte bos.
Als we boven zijn, krijgt de gids van de tracker die al bij de gorilla’s is, te horen dat in de buurt van de gorilla’s zijn.
Er wordt een pad gehakt en na 10 minuten krijgen we het sein om onze spullen achter te laten.
Alleen het fototoestel en verrekijker gaan mee.
Al snel zien we, de slapende, silverback. Het mannetje van de groep.
Met geluidjes maakt de gids h’m wakker en
we staan al vrij snel oog in oog met een enorme kolos van 250 kg.
We staan op minder dan 3 meter afstand.
Best een beetje eng om zo dichtbij te staan.
De silverback is nu echt wakker.
Hij pakt een vrouwtje en maakt een wipje, met als afsluiting een paar stevige scheten.
Eea gaat zo snel, dat we nauwelijks de tijd hebben om te beseffen wat er gebeurd.
Maar wat een fantastisch moment!!
Ook de gidsen vinden het een bijzonder moment. Ook zij hebben dit nog nooit meegemaakt.
We volgen de silverback en zien nog meer gorilla’s, waaronder een kleintje van 3 weken oud.
Zo zacht en lief…. We staan soms op minder dan 2 meter afstand.
Geweldig om deze dieren in hun natuurlijke omgeving van zo dichtbij te mogen zien.
Na een uur moeten we jammer genoeg gaan.
We lunchen nog eventjes en daarna gaan we al glibberend omlaag.
Gelukkig hebben we sterke gidsen, die af en toe de helpende hand toe steken, om te voorkomen dat we vallen.
Beneden tekenen we het gastenboek en krijgen we nog een certificaat.
’s Middags heeft Eelko nog een verrassing voor ons.
In Bwindi worden zo’n 160 weeskinderen opgevangen.
Een groot aantal komen voor ons dansen en zingen.
Het enthousiasme straalt ervan af. Op het einde is er een inzameling voor de Orphans.
Een mooi initiatief van Eelko.
Dag 18 Bwindi – Lake Buyoni
Omdat de korte weg naar Buyoni te slecht is, maken we een omweg.
We stoppen onderweg voor een lunch waar we 1,5 uur wachten totdat iedereen z’n friet heeft.
Daarna door naar Kabale. De lokale bakker heeft heerlijke dingen als taart en samosa’s.
Dag 19 Lake Buyoni
Een vrije relax dag.
Met z’n vijfen gaan we naar de pygmeeën.
We moeten een uurtje varen, langs eilanden en mooie uitzichten.
Na een half uurtje lopen zijn we bij de pygmeeën. Zij zijn erg authentiek.
Wij zijn de 3e blanke groep die hen bezoekt.
De pygmeeën zingen en dansen voor ons.
De pygmeeën hebben eens stuk land gekregen van de overheid,
maar hebben hiervoor wel een groot stuk land moeten opgeven.
Dit was erg leuk om te zien.
Dag 20 Lake Buyoni – Lake Mburo
We gaan op weg naar Lake Mburo, een NP.
Onderweg stoppen we bij een hotel voor een Afrikaanse lunch.
Als we het park binnengaan, zien we al snel enkele longhorns.
We stappen uit, wat eigenlijk niet mag, om een paar mooie foto’s te maken.
Als we richting camping rijden zien we enkele zebra’s en impala’s.
We zetten snel de tent op, om daarna een gamedrive te maken.
We zien een kadaver van een zebra en een impala, maar voor de rest zien we niet veel.
Op de camping lopen wratten zwijnen en waterbokken.
![]()
Dag 21 Lake Mburo – Kampala
We beginnen de dag met een game walk.
De gids vertelt erg veel en laat ons een hoop zien.
Een luipaard heeft een antilope gevangen en de restanten hangen nog in de boom.
Verder zien we nog meer kadavers.
We zien ook zebra’s, impala’s, buffels en bavianen en nog veel meer.
De gidsen zijn erg goed.
Snel ontbijten en de truck inruimen.
We hebben nog een lange rit voor de boeg naar Kampala.
We stoppen nog een keer bij de evenaar.
Hier eten we nog jakfruit. Dit heeft een aparte, maar niet vieze smaak.
Het binnenste van de jakfruit is een soort lijm.
Om +/- 17.45 uur zijn we bij het hotel midden in het centrum van Kampala.
De kamers zijn goed, maar wel gehorig.
Dag 22-23 Kampala - Amsterdam
Na een onrustige nacht, met veel lawaai,
gaan we na het ontbijt eerst naar Adrift om nogmaals de video van het raften te bekijken.
Daarna nog wat souvenirs kopen.
We lopen ook nog even over de lokale fruitmarkt.
De bus die ons naar het vliegveld moet brengen is een uur te laat.
Tevens staat het behoorijk vast in het Kampala.
Eventjes lijkt het erop dat we het vliegtuig missen,
maar na vele dwaze kapriolen en gevaarlijke inhaalmanoevres van de chauffeur, redden we het net.
Dit tot grote opluchting van Eelko.

