Dag 15 - Mandalay
Met Kris en Joerie, 2 Belgen, een "blue taxi" gehuurd voor de hele dag
om de 3 oude steden in de buurt van Mandalay te bezoeken.
Een Mandalay "blue taxi" is een oude Mazda, die van achteren open is.
Als eerste bezoeken we de Mahamuni paya in het zuidwesten van Mandalay.
De Mahamuni pagode is 1 van Myanmars beroemdste Boeddhistische plekken.
Er is een hele grote gouden Boeddha die door veel mensen beplakt wordt met bladgoud.

Het is een half uurtje rijden naar Amarapura.
Hier stoppen we bij het Maha Ganayon Kyaung klooster.
Hier wonen ruim 1000 jonge monniken. Rond 10.30 uur krijgen deze monniken hun eten gaan ze gezamenlijk eten.
Er zijn heel veel fotograferende toeristen.
Ondanks dat ik het zelf ook doe, voelt het niet helemaal goed.

We zien ook de U Bein brug. Deze brug is bijna 1200 meter lang.
De U bein bridge is een voetbrug van teakhout over het Taungthaman Lake.
Het licht is op dit tijdstip erg slecht om er een fatsoenlijke foto van te maken.

Hierna gaan we naar Sagaing en bezoeken hier de Sagaing hill.
Na een korte klim zijn we boven. Op de heuvel staan enorm veel stupa's en ook boven staan er velen.
De grote stupa is erg kleurrijk.
Het uitzicht vanaf de heuvel is erg mooi.

We lunchen in Inwa, waarna we met een veerpontje de rivier oversteken.
Aan de overkant nemen we een paard en wagen (horsecart),
waar we €2.50 pp voor moeten betalen.
Afdingen is niet mogelijk, omdat alles van 1 eigenaar is.
We rijden 2 uur lang door de omgeving van Inwa en zien zo'n 6 verschillende tempels.

Vooral de Bagaya Kyaung (klooster) uit 1834 is erg mooi.
Deze is volledig van teakhout gemaakt.
Er zijn 267 teakhouten pilaren.

Ook het Maha Aungmye Bonzan klooster is erg mooi.
Dit grote, stenen klooster heeft vele doorgangen, wat het erg leuk maakt om er doorheen te lopen.

De tempels in Inwa lijken erg oud en doet een beetje aan Angkor Wat in Cambodja denken.
Bij een van de tempels ontkom ik er niet aan het $10 combo ticket te kopen.
Hiermee kun je in Mandalay ook Mandalay hill, Shwenandaw Kyaung  en het Koninklijk paleis bezoeken.

De zon is al bijna onder en de riksja-driver wil eigenlijk niet meer naar Amarapura,
maar na wat aandringen gaan we er toch naar toe.
We zijn nog net op tijd om de zon onder te zien gaan bij de U Bein bridge.
De zonsondergang bij de U Bein bridge is echt fenomenaal, met z'n schitterende, rode gloed.
Dit is wel de mooiste zonsondergang die ik Myanmar gezien heb.

Dit was weer een mooie dat. De ancient cities zijn absoluut de moeite waard om te bezoeken.



Dag 16 - Mandalay
Uitgeslapen tot 8 uur om vervolgens een fiets te huren.
Fiets naar de heuvel van Mandalay (Mandalay hill).
Mandalay hill is 230 meter hoog en er lijkt geen eind aan te komen aan al die trappen.
Op de weg naar boven staan veel Boeddha's, waaronder een grote staande Boeddha,
die naar het koninklijke paleis kijkt met z'n uitgestrekte arm.

Ondertussen begint het te regenen en doe het dan ook rustig aan, want boven is het overdekt.
Speel nog wat met 2 hele jonge katjes, iets wat de locals maar vreemd vinden.

Als ik weer beneden ben is het wat zachter gaan regenen en ga ik naar Sandamuni paya .
Dit is een groep van veel witte stupa's.
Door de regen zijn de tegels behoorlijk glad geworden en moet ik oppassen niet uit te glijden.
(in tempels loop je op blote voeten).

Het is even zoeken, maar uiteindelijk vind ik de Shwenandaw Kyaung (Golden palace monastery).
Dit is een houten klooster en bevat veel houtsnijwerk.
Vind h'm erg mooi.
Vroeger behoorde Shwenandaw Kyaung tot het Koninklijk paleis.

Na een lokale lunch, probeer ik postzegels te kopen, maar helaas zit het postkantoor op zondag dicht.
Ben het gevoel dan dagen compleet kwijt en had niet eens in de gaten dat het zondag was.
Op de markt koop ik voor €1 nog een grote zak, hele kleine mandarijntjes (oh wat zijn deze toch lekker).

Aan het einde van de middag bezoek ik nog het Koninklijk paleis.
Vanaf een uitkijktoren heb je een mooi uitzicht over het complex.
Van buiten zijn de gebouwen erg mooi, maar van binnen vallen ze tegen.

Op terugweg blijf ik nog even kijken naar een potje Sepak Takraw.
Takraw is een soort voet-volleybal op een badmintonveld.
Een team bestaat uit 3 spelers en de bedoeling om de rotan bal, zonder dat deze de grond raakt, het net over te spelen.
Vaak gebeurt dit met spectaculaire omhalen.
De Birmesen zijn hier zeer bedreven in.


Dag 17 - Mandalay - Bagan
Heb het na 2 dagen wel gezien in Mandalay en besluit om naar Bagan te gaan.
Achterop een scooter word ik naar het busstation van Mandalay gebracht.
Dit ligt zo'n 7 mile buiten Mandalay.
De bus is een typische toeristenbus, veel beenruimte, een te koude airco en een Myanmar Bollywood film.
Onderweg stoppen we 2 keer. De weg is niet al te best, eigenlijk is het meer 1 lang zandpad.

Ook nu weer is het landschap geweldig.
Na een rit 5 uur word ik netjes afgezet bij May Kha Lar Guest House.
Nyaung U is een klein plaatsje. Er is een lange straat waar allemaal restaurants zitten.

's Avonds heerlijk Indiaas gegeten bij Aroma 2.
Echte Palak Paneer met veel lekkere bijgerechten.


Dag 18 - Bagan
Door de drukke weg (May Kha Lar GH ligt aan de hoofdstraat) niet echt goed geslapen.
Ga daarom als eerste op zoek naar een ander hotel en kom uit bij Golden Village Inn in de buurt van de restaurants.
Dit hotel ligt in hele stille straat en ik heb voor minder geld een bungalow style kamer, met eigen veranda.

Na de verhuizing huur ik een fiets bij het hotel en ga op pad.
Er staat me een lange dag met veel tempels te wachten.

Begin met de Shwezigon Paya die in Nyaung U staat.
Voordat je boven bent, moet je eerst een rij met souvenirshops passeren.
De Shwezigon Paya is groot en erg mooi. Vind h´m indrukwekkend.

Dan op weg richting oud Bagan.
De eerste tempel die ik tegenkom is de Htilominlo Pahto, gebouwd in 1218.
Binnen staan 4 grote Boeddha´s.

De volgende tempel is Upali Thein.
De Upali Thein tempel is niet zo heel erg groot, maar heeft wel mooie fresco´s die goed bewaard zijn gebleven.
Je mag er blijkbaar niet fotograferen, maar dit staat alleen in het Birmees aangegeven.

De Mahabodhi Paya ligt 350m van de grote weg.
Ben de enige toerist bij deze tempel.
Een lief meisje/vrouwtje pakt m'n arm en leidt me rond. In simpel Engels legt ze me wat dingen uit en wijst me op mooie plekjes.
De buitenkant van de Mahabodhi Paya bevat veel kleine Boeddha's.
Rondom de tempel wordt het verhaal van Boeddha vertelt, gelukkig zijn de bordjes ook in Engels.

Het meisje/vrouwtje blijft maar lachen.
Ik voel al aan lang aan komen dat ze me straks iets probeert te verkopen.
Als de "rondleiding" ten einde is, beginnen we allebei te lachen.
Ze vraagt heel lief "Do you want to buy something from my shop?".
Ze heeft wat kleren in de verkoop, waaronder een longy
(lange rok, die de mannen in Myanmar dragen) en wat shirts.

Vriendelijk en ook lachend zeg ik dat ik niets nodig heb.
Ze probeert het nog heel voorzichtig, maar helaas voor haar koop ik niets.
Al lachend accepteert ze het en wijst me nog enkele plekken op de kaart die ik echt moet bezoeken.
Deze plekken blijken ook echt de moeite waard te zijn.
Vind dit een groot verschil met wat ik in bijv. India heb meegemaakt.
Daar wees een riksja me doodleuk de verkeerde weg, alleen omdat ik weigerde met hem mee te gaan.

Fiets door naar de Bupaya Stupa. Deze stupa ligt aan de Ayeyarwady rivier en lijkt meer op een gouden eikel.
Als ik weer verder wil fietsen, ontmoet ik Elizabeth uit Alaska.
We besluiten om samen verder Bagan te verkennen.

Op een gegeven moment komen we bij een groep tempels die wat verder van de weg afstaan.
Door de bush lopen we van de ene tempel naar de andere.
In een van deze verlaten tempels vinden we trap die naar boven leidt.
We klimmen omhoog en hebben vervolgens een spectaculair uitzicht over Bagan.
Veel tempels omgeven door groene struiken. Eigenlijk niet beschrijven, zo mooi.
We blijven even zitten om van dit uitzicht te genieten.

Hierna fietsen we naar de Abeyadana Pahto.
Deze tempel heeft ook een aantal mooie fresco's.
Het is er wel wat donker, maar gelukkig heb ik standaard een zaklamp in m'n dag rugzak zitten.

De volgende tempel is de Dhammayangyi pahto. De is de grootste tempel van Bagan.
De Dhammayangyi pahto is gebouwd in de vorm van een piramide.
Gebouwd door Koning Narathu, die tempel bouwde om te boeten.
Koning Narathu verstikte zijn broer en z'n vader.
De Dhammayangyi pahto heeft heel fijn metselwerk.
Volgens de legende zou Koning Narathu de metselaars laten executeren als er een speld tussen de voegen zou passen.

We zien de zon ondergaan bij de Buledi tempel.
Er zijn niet veel toeristen en de zonsondergang is erg mooi. Like it!

Na een dag vol tempels is het tijd voor een biertje.
Ik ontmoet de 2 Belgen weer uit Mandalay en samen met Elizabeth nemen we een heerlijk Dagon beer extra strong (8%) koud van de tap.
Mjammie dat smaakt naar meer. Wat een heerlijk biertje is dat Dagon beer.



Dag 19 - Bagan
Na de zonsondergang in Bagan, wil ik nu ook de zonsopgang zien.
Betekent helaas wel om 5 uur op.
Wederom met Elizabeth fietsen we naar de Buledi tempel.
Deze tempel is niet zo ver fietsen en dus prima te doen in het donker.
De zonsopgang is niet zo mooi als ik gehoopt had.
Jammer dat er niet een beetje mist was om het nog mystieker te maken.
Desondanks toch de moeite waard.

Terug naar het hotel voor het ontbijt.
Vandaag nemen de zuidelijke route.
We zien veel mooie tempels waarvan 1 met hele mooie schilderingen (ben helaas de naam vergeten).
We nemen een korte breek in het dorpje Minnanthu.
Nadat we Dhammayazaka zedi (mooie tempel met goudkleurige bel en mooie vergezichten) bezocht hebben,
proberen we een short cut te nemen naar het dorpje Myinkaba.
We nemen het verkeerde zandpad en komen midden tussen akkers uit.
Al ploeterend proberen we weer op een pad uit te komen.
Als we deze eindelijk gevonden hebben, blijk ik een lekke band te hebben.
Fietsen is niet meer mogelijk.
We moeten een paar keer de weg vragen, maar uiteindelijk komen we in Myinkaba uit.
Hier staat de vrouw van de fietsenmaker ons op te wachten ?! en we worden naar haar man gebracht.
Deze lacht vriendelijk en begint meteen met de band te plakken.
Zijn vrouw komt ondertussen thee en pinda's brengen. Wat een service!
Er blijken 3 gaten in m'n band te zitten en deze worden vakkundig geplakt.

De zon is al bijna onder als we eindelijk weer verder kunnen.
We fietsen terug naar Nyaung U en nemen wederom een heerlijk Dagon biertje.




Dag 20 - Bagan
Voel me niet helemaal lekker en maak er een relaxt dagje van.
Na wat dingen geregeld te hebben voor over 2 dagen als ik terug ga naar Yangon, ga ik op zoek naar het postkantoor.
Als ik deze gevonden heb, ben ik zo bijdehand om de verkeerde ingang te nemen.
Namelijk de personeelsingang en kom dan ook uit achter de balie ipv er voor.
Gelukkig kan het personeel er wel om lachen.
Koop een aantal ansichtkaarten, inclusief postzegels.
Deze waren in november nog 5 cent, maar nu moet ik 50 euro cent betalen.
Nog niet veel, maar dit is wel behoorlijke prijsstijging.

Hierna op m'n gemakkie naar Old Bagan gefietst en daar de tempels bezocht.
De eerste tempel die ik bezoek is de Ananda Pahto, een van de mooiste tempels van Bagan.
De Ananda Pahto werd rond het jaar 1100 gebouwd door koning Kyanzittha.
Er zijn 6 terrassen en die leiden naar een gouden kegel.
Helaas zijn de terrassen gesloten voor bezoekers.
Loop ook nog een "rondje" om de Ananda Pahto en ook de buitenkant is erg mooi.
Daarna nog de Thatbyinnya Pahto (hoogste tempel van Bagan), de Pahtothamya, Gawdawpalin Pahto en de Mimalaung Kyang bezocht.
In het plaatje Myinkaba bezoek ik nog de Gubyaukgyi (Great painted Cave Temple).
De Gubyaukgyi heeft dezelfde kegel als de Ananda Pahto, maar dan niet van goed, maar "gewoon" van steen.
Binnen in de tempel zijn schitterende schilderijen te zien.

Mijn buik begint weer op te spelen en langzaam fiets ik terug naar de hoofdweg, zodat ik evt snel terug ben bij het hotel.
Als ik langs de Shwesandaw Paya kom, besluit ik deze toch ook maar even te beklimmen.
Deze tempel is beroemd vanwege het schitterende uitzicht tijdens de zonsondergang.
Het is pas 14 uur en er zijn nu geen andere toeristen.
De Shwesandaw is een witte, piramide vormige tempel met 5 terrassen.
Je kunt op het bovenste teras komen door een aantal erg steile trappen te beklimmen.
Ik moet toegeven het uitzicht is echt fenomenaal, zo mooi.
Blijf er even zitten om van het uitzicht te genieten.
Beneden neem ik een Star Cola (lokale variant van Pepsi).
In eerste instantie moet ik een speciale toeristenprijs betalen (lees: ik betaal te veel),
maar een collega verkoopster is zo vriendelijk om me de juiste prijs te vertellen, dit tot woede van verkoopster.

De Star Cola helpt wel en m'n buik is wat rustiger geworden.
Besluit om verder te gaan en nog even de Sulamani Pahto te bezoeken.
De Sulamani Pahto heeft, nog erg goed bewaard gebleven, schitterende fresco's.
Vind het van binnen een van de mooiste tempels.

Tegen 16 uur fiets ik weer terug naar Shwesandaw Paya en klim wederom naar boven.
Tot mijn verbazing zijn Martina en Diana, die ik Inle Lake ontmoet heb, hier ook.
We nemen snel de beste plek in om de zonsondergang te zien.
We zijn net op tijd, want even later komen er honderden toeristen en tourbussen naar de Shwesandaw Paya.
Binnen no time is de tempel vol.

De zonsondergang vanaf Shwesandaw Paya is inderdaad erg bijzonder.
De neergaande zon op de achtergrond met daarvoor een aantal tempels en wat smog.
Schitterend!
Had er graag nog een luchtballon bij gehad voor de perfecte foto. Of ben ik nu te kritisch???
Zodra de zon onder is, stroomt de Shwesandaw Paya ook weer heel snel leeg.

Ook deze dag wordt weer afgesloten met een Dagon biertje.



Dag 21 - Bagan
Bij het ontbijt hoor ik een Duitse man zeggen dat hij graag naar Mount Popa wil.
Was zelf eigenlijk van plan om de tempels rond New Bagan te bezoeken, maar dit klinkt ook wel aantrekkelijk.
Met in totaal 3 Duitsers in ikke, gaan we met een taxi busje naar Mount Popa.
Het is een aardig eindje rijden door een mooi, groen landschap.
Bij een viewpoint stoppen we en zien we Mt Popa op een afstandje staan.
Het is een hoge, alleen staande rots, waarop een klooster is gebouwd.
We rijden een stukje door en komen onderaan de berg uit.

Mount Popa is 737 meter hoog en is voor de Birmesen een heilige berg.
Voor de Birmesen is Mount Popa het centrum van de verering van de 'nats', de geesten.
Naast het Boeddhisme, komt in Myanmar ook het animistische geloof in geesten nog steeds veel voor.

Via heel veel trappen klimmen we naar boven.
Onderweg komen we veel apen tegen. Zodra je een camera op ze richt worden ze agressief en laten ze hun tanden zien.
Boven gekomen hebben we een schitterend uitzicht over de groene bossen.
Er is ook een tempelcomplex en een klooster, waar veel Birmesen zitten te bidden of te mediteren.

Probeer een ontbijtkoekje te eten, maar de apen hebben dit al snel in de gaten.
Al heel snel komen er heel veel apen aangerend. Snel het eten opgeborgen, want ook nu weer zijn de apen agressief.
Regelmatig laten ze hun tanden zien.
Een local schiet de apen gelukkig weg met een katapult.

Beneden drinken we nog een bakkie koffie en zie daar een typisch Birmees beeld,
namelijk een oude Birmese vrouw met een grote sigaar in de mond.

Als we terug zijn in Nyaung U, nog even over de markt gelopen en bij de haven een colaatje gedronken.
Op het strand bij de haven wordt live muziek (soort house) gespeeld en ook de lokale house versie van "Vader Jacob" komt voorbij.


Dag 22 - Bagan - Yangon
Met Air Bagan terug gevlogen naar Yangon.
Heb slechte verhalen gehoord over de nachtbus (koude airco, harde muziek, niet slapen etc..).
Ben normaal gesproken niet vies van lokaal busritje, maar dit trekt me niet.

Voor het eerst heb ik een nette landing.
Samen met de 2 Zwitserse meiden kopen we een treinkaartje voor de trein van Yangon naar Mawlamyine.
In eerste instantie lijkt de trein vol te zitten, maar na wat overleg, kunnen we toch voor $16 een kaartje kopen voor de Express trein.

Tegen 15 uur neem ik een taxi naar de Shwedagon Paya.
Na betaling van $5 entree, loop ik omhoog.
Boven gekomen sta ik even met mijn mond vol met tanden, want het eerste wat je ziet is de enorme gouden stupa.
Indrukwekkend!!
Om de gouden stupa heb je 2 "ringen" met allerlei andere (goud)kleurige Boeddhistische stupa's.

Korte uitleg over de Shwedagon Paya:
De Shwedagon Paya is het heiligste Boeddistische bouwwerk van Myanmar.
De enorme pagode is versiert met goud en diamanten.
Men denkt dat de Shwedagon Paya 2500 jaar oud is.
Er zijn vier overdekte ingangen die leiden naar het platform.
De stupa is volledig massief, is elke centimeter bedekt met goud,
en de bovenste delen zijn bezaaid met diamanten van in totaal meer dan 2.000 karaat.
Aan de top van de spits is de diamant bol - een holle bol goud bezet met 4351 diamanten van in totaal 1800 karaat.
Op het uiterste puntje rust een enkele, 76-karaat diamant.
Het grote platform dat de grote stupa ondersteunt bevat een verscheidenheid aan andere stoepa's, gebed zalen, beelden en heiligdommen.
Een aantal van deze worden geassocieerd met acht "dagen" (woensdag is verdeeld in ochtend en middag),
gebaseerd op een de dag van de geboorte. Elk heeft een bijbehorende planeet, de richting en dieren tekenen.



Verspreid over het complex zitten veel Birmesen te bidden of te mediteren.
Ga in een rustig hoekje zitten en laat eea op me inwerken.
Loop nog een paar keer rond, maar het valt eigenlijk niet te beschrijven wat je ziet.
Na zonsondergang wordt de Shwedagon Paya mooi verlicht.


Dag 23 - Yangon - Mawlamyine
Heel vroeg opgestaan, want om 6 uur moeten we op het station zijn om de trein naar Mawlamyine te nemen.
Op weg naar het station, zie ik toch veel mensen op straat slapen.
Nooit een leuk gezicht om te zien.

We zitten "upperclass", waarbij de stoelen en de beenruimte erg ruim zijn.
Al snel blijkt dat er ook enkele niet betalende reizigers aan boord zijn, namelijk muizen.
Deze hebben onze lunch, die in een plasticzak op de grond staat, al snel gevonden.
Snel de plasticzak opgehangen, zodat ze er niet meer bij kunnen.

Stipt om 6:30 vertrekken we richting Moulein, zoals Mawlamyine ook wel genoemd wordt.
We verlaten Yangon via een buitenwijk met veel flats.
Hierna veranderd het landschap snel naar mooie rijstvelden en akkers met groenten.
We passeren regelmatig kleine dorpjes, waarbij de kinderen naar de trein zwaaien.
Ook zie je overal door het land goudkleurige pagodes.

De rit is erg bumpy. Soms lijkt wel of de trein vierkante wielen heeft, zo erg is het.
Na zo'n 10 uur komen we aan in Mawlamyine.

Met z'n drieën delen we een kamer in het OK hotel.



Dag 24 - Mawlamyine
Martina is vannacht erg ziek geweest en daarom gaan Diana en ik vandaag met z'n tweeën op pad.
We lopen eerst over de lokale markt.
Op een gegeven moment word ik door een oude man vastgepakt.
Hij kijkt letterlijk tegen me op en zegt: "You are very tall"
Vervolgens knijpt hij wat in m'n armen en zegt "Good looking" :-D

We besluiten om met een kleine, fel oranje, riksja naar Mahamuni Paya te gaan.
De chauffeur weet zelf ook niet zo goed de weg, maar na een paar keer vragen, snapt hij waar we naar toe willen.
In het klooster worden we rondgeleid door een vriendelijke monnik.

Hierna brengt de riksja ons naar Kyaikthanlan Paya. Dit is Mawlamyine's grootste stupa.
We lopen ook nog even naar het Seindon Mibaya Kyaung (klooster).

's Middags nemen we een taxi naar de grootste liggende Boeddha (Win Sein Taw Ya) van de wereld.
Hier is men 20 jaar geleden mee begonnen en is nog steeds niet af.
Zo'n 500 stenen monniken wijzen de weg naar de liggende Boeddha.
De boeddha is 180 meter lang en ondanks dat hij nog niet af, best indrukwekkend.

Binnen in de Boeddha zijn 180 ruimtes, waarin het verhaal van Boeddha wordt uitgelegd, dmv stenen beelden.
Eea is nog niet af, maar het is nu al mooi.

Voor €1.50 kopen we een tegel, zodat we later kunnen zeggen dat we ook meegeholpen hebben bij de aanbouw.
Deze liggende Boeddha is over 10 jaar een enorme pelgrim site.


Het zuiden van Myanmar is toch wel wat anders dan de andere gebieden die ik tot nu gezien heb.
Er komen hier nauwelijks toeristen, waardoor er maar weinig mensen die Engels spreken.
De mensen hebben een meer Chinees uiterlijk dan in de rest van Myanmar.
Ook is de sfeer nog gemoedelijker, beetje Middenlandse zee sfeer.



Dag 25 - Mawlamyine - Hpa-an
Via het Breeze Guesthouse hebben we ons opgegeven om met de boot naar Hpa-An te gaan.
(in de LP staat nog iets over een "Government boat" op maandag en vrijdag, maar deze gaat niet meer)
Dit kost K70.000 (zo'n €70) en we kunnen dit delen met z'n vijven.
We kunnen op het dak zitten/liggen en de tocht van 5 uur is absoluut de moeite waard.
Het landschap is afwisselend en we zien veel kalkstenen rotsen afgewisseld met suikerriet velden.
Ook komen we langs Mount Zwegabin.

In Hpa-an worden we opgewacht door de eigenaar van het Soe Brothers Guesthouse.
Hier hebben we gisteren al 2 kamers gereserveerd.

Na het inchecken gaan we eerst wat eten bij een "bakkerij".
De samosa's, pindabrood en de Shan-noodles zijn erg lekker.
We komen langs een muziekwinkel en kopen nog wat cd's (€2 per stuk) van lokale artiesten.



Dag 26 - Hpa-an
Vandaag doen we een dagtocht met de eigenaar (Phoekhwan) van het Soe brothers guesthouse.
Hij heeft een eigen riksja en hiermee toeren we door omgeving van Hpa-An.
We beginnen bij de Kawgun Cave (€3 entree). Niet echt een grot, maar meer een overkapping, uit rotsen gehakt.
Er staan veel rood kleurige Boeddha's en ook in de rotsen zien we vele, kleine Boeddha's.
Helaas is de verwachting dat de Kawgun Cave over 10 jaar niet meer bestaat.
De Kawgun Cave staat in een gebied waar de overheid cement fabrieken heeft.
Voor het cement heeft men de kalksteen nodig en men "sloopt" de rotsen rondom de Kawgun Cave.
Echt zonde!

De volgende grot is de Yathaypyan Cave.
We lopen 5 minuten door een donkere grot (op blote voeten) naar een klooster.
Phoekhwan is zeer begaan met de monniken en geeft de monniken een tros bananen.

We rijden door naar Kyauk Kalap.
Kyauk Kalap is een heel klein klooster, op de top van een kleine, puntige rots.
Deze rots staat midden in een groot meer.
De locals gooien popcorn in het meer om de vissen te voeren.
In het klooster zitten 2 oude monniken. Zij delen oranje koordjes uit, die je om je pols moet dragen.
Dit geeft geluk.
Kyauk Kalap is voor de Birmesen ook een pelgrims site.

Aan de voet van Mount Zwegabin ligt het Lumbini garden.
Hier staan 1150 Boeddha beelden. Deze beelden zijn gekocht door particulieren.

Even later gaan we lunchen.
Diana is zo vriendelijk om me even fijntjes te helpen herinneren dat ik over een week al weer aan het werk ben.
Deze opbeurende woorden had ik net nodig. NOT!!!
Wil er namelijk nog helemaal niet aan denken dat er na Myanmar ook weer gewerkt moet worden.

Tijdens de lunch horen we Phoekwan een beetje uit.
Het valt op dat Phoekhwan redelijk open is over z'n land (positieve dingen, maar ook enkele negatieve dingen krijgen we te horen).

Na de lunch is het 45 minuten rijden over een zandpad naar Saddar Cave.
Op weg naar de Saddar Cave rijden we door mooie, licht groene, rijstvelden.
Aan het begin van de Saddar Cave ligt een klooster en we doen dit stuk dan ook blote voeten.
Hierna mogen de schoenen aan en lopen we 20 minuten door de grot.
We horen (en ruiken) veel vleermuizen.
De Saddar Cave is enorm groot.
Aan het einde komen we uit bij een meertje.
Met bootje varen we door een andere grot, naar een ander meertje.
Er zijn veel, dikke eenden op beide meertjes.

Als we weer terug zijn bij de riksja drinken we nog wat.
Hierna gaan we weer terug naar Hpa-An.
Onderweg stoppen we nog een paar keer om foto's te maken van de schitterende rijstvelden.
Vind het opvallend (positief) dat ook Phoekhwan regelmatig foto's maakt.
Hij is zelf ook erg enthousiast over deze omgeving.

Vond het mooie dag en voor mij een bevestiging dat ik de juiste keuze gemaakt heb om ook een paar dagen naar het zuiden van Myanmar te gaan.


Dag 27 - Hpa-an
Er is een Boeddistisch festival in Hpa-An.
Ondanks dat dit festival een paar straten verder, is het geluidsniveaus in het guesthouse, nog steeds op concert sterkte.
Slapen is onmogelijk.
Neem een pick-up naar het dorpje Latkana, een klein half uurtje buiten Hpa-An.

Het is een klein dorpje, waar de rieten huisjes nogal verspreid staan.
Het dorp wordt omgeven door rijstvelden. Hier tussen loopt een smalle, maar hele lang brug.
Dit levert een super uitzicht op.

Aan het begin Latkana ligt de Kawtka Thaung Cave.
Dit is een kleine grot met een smalle doorgang. Op het einde hiervan staan een aantal kleine Boeddha's.


Dag 28 - Hpa-An - Yangon
Hele nacht niet geslapen door wederom het festival, maar ook door de diarree, die ik al sinds gistermiddag heb,
Zou eigenlijk met de bus terug gaan naar Yangon, maar vertrouw de diarree niet.
Daarom een privé pick-up geregeld, zodat ik, als het nodig is, ieder moment een toilet kan op zoeken.
Achteraf zal blijken dat ik beter de bus had kunnen pakken, maar dit later wel duidelijk.

Voordat ik naar Yangon ga, eerst nog afscheid genomen van Martina en Diana.
Twee leuke meiden met een positieve instelling.
Met z'n drieën hebben we +/- 2 weken met elkaar opgetrokken en veel gezien.

Ik zit voorin de pick-up. Het is krap en zit met m'n gezicht bijna tegen de voorruit.
Niet bepaald comfortabel. Daarnaast is de pick-up niet bepaald snel.
Onderweg het gebruikelijke landschap.
Wat wel opvalt is dat er hier veel meer militairen zijn.
Vooral bruggen worden zwaar bewaakt en ik moet ook regelmatig mijn paspoort laten zien.

In de buurt van Yangon stoppen we bij een gas tankstation.
De chauffeur probeert me op een taxi te zetten, maar dit lukt niet echt.
Afspraak was ook dat ze me bij het busstation zouden droppen.
Het tanken gaat niet bepaald snel en duurt ruim een uur.
Als ik met bus was gegaan was ik al lang in het hotel geweest.
Heb de hele weg niet gegeten of gedronken, omdat ik bang ben, binnen een minuut naar het toilet te moeten.
Inmiddels heb ik zo'n  dorst dat ik besluit maar wat te drinken. Wil ook niet uitdrogen.

Als we eindelijk weer rijden is het nog een half uur naar het busstation.
Hiervandaan neem ik een taxi naar het Beautyland II hotel.
's Avonds speelt de diarree toch weer op.
Aangezien ik over 2 dagen terug vlieg naar NL, besluit ik een dokter op te zoeken.
Kom uit bij een kliniek die 7x24 open is.
De kleine ruimte zit vol met patiënten, echter de lange toerist mag meteen doorlopen naar de dokter.
Overal stook ik mijn hoofd.
De kamer van de dokter is nog veel kleiner. Er kan net een stoel staan.
De dokter spreekt goed Engels en doet wat controles.
Vervolgens schrijft ze een antibiotica kuur, anti-diarree pillen en ORS voor.
Met een zak vol met pillen en €7 !!! armer, kan ik weer gaan.


Dag 29 - Yangon
De pillen helpen goed.
Na het ontbijt eerst mijn terugvlucht bevestigd.
Wist niet dat het moest, maar andere backpackers wezen me er op.

Maak een rondje door Bogyoke Market. Een enorme grote, overdekte hal met veel shops.
Koop een mooie teakhouten Boeddha en een schilderij van een oude Birmese vrouw die een sigaar rookt.
Voor mij HET beeld van Myanmar.

's Middags ga ik nog 1 keer naar Shwedagon Paya.
Blijf het een fascinerende plek vinden.
Raak in gesprek met een monnik die godsdienst heeft gestudeerd.
Hij legt me het eea uit over het Boeddhisme.
Het wordt me ook duidelijk dat homoseksualiteit echt niet kan in Myanmar (de monnik beweert zelfs dat het niet voorkomt).
Vanuit mijn kennis van het Boeddhisme snap ik dit niet.
Dacht dat het Boeddhisme veel vrijer was, maar blijkbaar zit ik er naast.

We hebben het ook over de kledingstijl van bepaalde toeristen. Sommige kleden zich wel erg bloot.

De monnik laat me nog enkele bijzondere plekken van de Shwedagon Paya zien.
O.a. de plek waar je de diamant kunt zien. Een plek die ik zelf niet zo snel gevonden zou hebben.




Dag 30 - Yangon - Kuala Lumpur - Amsterdam
Helaas mijn fantastische reis door Myanmar zit er weer op.
De tijd is zo snel gegaan, dat ik amper besef wat ik allemaal gezien en gedaan heb.

Heb al veel landen bezocht, maar Myanmar / Birma heeft toch wel een hele bijzondere plek gekregen.
De mensen zijn zo lief en gemeend vriendelijk en daarnaast is het land zo mooi.
Denk (weet eigenlijk wel zeker) dat ik hier absoluut nog een keer terug ga komen.

Dag 16 La Fortuna - Puerto Viejo de Sarapiqui
Neem de vroege bus naar San Carlos Ciudad Quesdad.
Volgens internet gaat de aansluitende bus naar Sarapiqui om 8 uur.
Helaas de bus gaat pas om 10 uur en moet dus 2 wachten.
Lange leve de ebook reader.
De bus naar Sarapiqui stopt zo'n beetje om de 100 meter.
Hierdoor duurt de rit bijna 3 uur.
Vervolgens met de taxi naar Posada Andrea Christina.
Krijg een grote met 3 bedden.
De tuin van de posada is erg mooi.
Er leven dan ook veel vogels.
Mijn plannen zijn wat veranderd ten opzichte van het oorspronkelijk plan.
Doordat ik in Tarcóles, Monteverde en La Fortuna een dagje korter ben gebleven, heb ik tijd om een extra plek te bezoeken.
Na lang nadenken heb ik besloten om naar Rara Avis te gaan.
Dit is een privé regenwoud in de buurt van Sarapiqui.
Ik heb al emailcontact gehad met het kantoor van Rara Avis in Horquetas, maar er zijn nog wat onduidelijkheden.
Daarom neem ik een taxi naar het kantoor.
De onduidelijkheden worden snel weggenomen en na het uitzoeken van een paar laarzen ga ik weer terug naar Sarapiqui.
De laarzen zijn "verplicht" ivm de vele riviertjes die overgestoken moeten worden en de slangen die in het gebied zitten.

Dag 17 Rara Avis
Om 9 uur ben ik bij het Rara Avis kantoor.
Samen met een Duits/Turks (Keishi en Rahmi) stel gaan we naar het privé regenwoud.
Eerst 3 uur met een tractor omhoog en daarna nog 3km door de jungle lopen.
Omdat de kar die achter de tractor zit, kapot is, zitten we de eerste 5km op de tractor.
Het pad gaat omhoog over grote keien en door heel veel modder.
Alleen een tractor kan hier omhoog.
Als we bij El Plastico zijn, worden we opgewacht door 2 enthousiaste honden.
Ze zijn erg blij om weer toeristen te zien.
Waarschijnlijk omdat ze daar veel aandacht van krijgen.
Vanaf El Plastico lopen we het laatste stuk naar de lodges.
Het is een leuk pad, dwars door de jungle, waarbij we regelmatig allerlei riviertjes moeten oversteken.
Boven heeft men een restaurant en een aantal lodges gebouwd.
Aangezien men de komende dagen vol zit, slaap ik in de Riverside lodge.
Deze lodge heeft in theorie licht en warm water, dit in tegenstelling tot de andere lodges.
Om bij mijn lodge te komen moet ik wel 10 minuten door de jungle lopen.
Overdag niet zo erg, maar 's nachts is dit toch minder prettig.
Het uitzicht op het regenwoud vanaf het balkon is wel fantastisch.

Zeker aangezien er in het gebied veel giftige slangen en andere dieren voorkomen.
Gids Josuha legt het e.e.a. uit over Rara Avis.
Rara Avis heeft 30km aan trails, waar we gebruik van mogen maken.
Alle maaltijden zijn inclusief.
Ook dagwandelingen onder begeleiding van de gids zijn gratis.
Op een blad, vlakbij het restaurant, ligt een eye-lash viper.
Deze is zo'n 90cm lang en behoorlijk giftig.
Joshua waarschuwt me om niet te flitsen, want de slang kon dan wel eens aanvallen.
Het aparte is dat een baby slang net zo giftig is, als een volwassen slang.

De hele dag heeft het stevig geregend, maar 's avonds is het droog.
Aangezien we in het regenwoud zitten en je nooit weet wanneer het droog is,
besluiten we om 's avonds een avondwandeling te maken, onder begeleiding van Joshua.
We zien een aantal kikkers, sprinkhanen, wandelende takken en andere insecten.
Op het laatste zien we ook nog een dunne slang (green parrot snake).
Bij terugkomst op m'n kamer, staat me een verrassing te wachten.
Aan de buitenkant van het muskietennet zit een grote bulletmier.
Een beet van een bullet ant is net zo pijnlijk als geraakt worden door een kogel.
De pijn duurt ook nog eens 24 uur. Niet echt lekker om door deze vriend gebeten te worden.
Ik neem geen risico en maak de mier dood en controleer de rest van het muskietennet en het bed.
Om de een of andere reden slaap ik die nacht toch wat onrustig........

Dag 18 Rara Avis
Na een Costa Ricaans ontbijt maken we 's ochtends een mooie wandeling van zo'n 3 uur over 1 van de vele trails.
Joshua gaat ook weer mee.
Het is (nog) droog en zelfs de zon schijnt.
Het regent hier 340 dagen in het jaar.
Niet de hele dag door, maar ze hebben op z'n minst een stevige bui.
We zien niet veel dieren, maar het is heerlijk om door dit primaire regenwoud te lopen.
Helaas worden we wel lek geprikt door de muggen.
Als we weer terug zijn, loopt er bij het restaurant een neusbeer.
Verder vliegen er veel kolibries.
Deze zijn erg agressief naar elkaar toe, maar ook naar andere dieren die in de buurt komen.
Zelfs de slang die naast het restaurant ligt, vallen ze lastig.
Blijkbaar zijn te snel voor de slang om als prooi te dienen.
Na de lunch begint het stevig te regenen.
Ik ben net op tijd terug bij het restaurant, om te voorkomen dat ik kletsnat wordt.
Rest van de dag lekker in een hangmatje gelegen.

Dag 19 Rara Avis
's Ochtends is het weer droog.
De grote groep die gisteren gearriveerd is, gaat met Joshua mee.
Met z'n drieën volgen we de Nicholas trail.
Hierna wandelen we nog naar het uitzichtspunt op de watervallen.
Vlakbij zitten een paar apen hoog in de boom ons aan te kijken.
Verder zien we niet veel dieren.
Ook nu weer begint het na de lunch stevig te regenen.
Helemaal verzopen komt er een groep Belgen binnen.
Zij maken een rondreis met de reisorganisatie Joker (type backpackersreis met een groep).
Helaas hadden ze een beetje pech met de tractor, na een paar kilometer ging de band van de velg.
Hierdoor moest de tractor terug naar Horquetas.
Een gedeelte is toen maar naar boven gelopen.

Dag 20 Rara Avis - Sarapiqui
Helaas ga ik vandaag weer weg bij Rara Avis.
Vond het erg mooi en ben blij dat ik dit gedaan heb.
Om 5:15 al op, want om 6 uur staat het ontbijt al klaar.
Na het ontbijt naar El Plastico gelopen.
Ik heb bijna geen profiel onder mijn laarzen en glij dan ook regelmatig bijna uit.
Vanaf El Plastico weer met de tractor terug naar beneden.
Sommige besluiten om te gaan lopen, wat eigenlijk net zo snel is als de tractor.
Ik vertrouw dit mijn achilespees nog niet toe, anders had ik het ook wel gewild.
Bij het kantoortje van Rara Avis neem ik afscheid van Keishi en Rahmi en neem de bus naar Sarapiqui.
Neem weer een kamer bij Posada Andrea Christina en geef meteen een vuilniszak met was af.
Tot mijn verbazing is deze 's avonds al klaar.

Dag 21 Puerto Viejo de Sarapiqui
Het ontbijt bij Posada Andrea Christina is echt geweldig.
Eigengemaakt bruin brood, jam, kaas en andere vleeswaren.
Eea geserveerd in een schitterende tuin.
Vanaf de ontbijttafel heb je uitzicht op een voederplank, waar de kleurrijkste vogels af en aan vliegen.
Ook de huiskat vindt de vogels erg interessant, maar na een emmer water zien we hem niet meer terug.
Een grote eekhoorn pikt een banaan van de voedertafel en even later zien we de schil naar beneden vallen.
Kan echt uren naar dit soort dingen kijken.

Ga vandaag naar Helconia Island.
Dit is een eiland met veel Helconia's, bomen en dieren.
Jammer genoeg weet de buschauffeur niet waar het is en stap ik veel te vroeg uit.
Gelukkig krijg ik een lift van een stel Nederlanders die in hetzelfde B&B overnacht hebben.
Ook vandaag is het slecht weer en er valt dan ook weinig te zien op Helconia Island.
Aan het einde van de middag neemt Alex, de eigenaar van het posada, me mee naar een project van hem.
Hij heeft net buiten Sarapiqui een groot stuk grond, wat een voormalig palmplantage is geweest.
De bedoeling is om hier weer regenwoud van te maken.
Ook vangt hij hier gewonde dieren, die later terug gezet worden in de natuur.
Er zitten een uil, 2 papegaaien en een aapje.
Als het bijna donker is, gaan we op zoek naar de red eye tree frog.
Na wat zoeken zien we er een paar.
Het is echt gaaf om deze kleurrijke dieren in het wild te zien.
Er schijnen ook veel fer-de-lance slangen te zitten, maar deze zien we niet.
Dit is de gevaarlijkste slang van Costa Rica.
Deze slang spuit gemiddeld 105mg gif in je bij een beet, terwijl slecht 50mg al voldoende is om dood te gaan.


Dag 22 Sarapiqui - Tortuguero
In plaats van met het openbaar vervoer (3 x bus en 1 x de boot) naar Tortuguero te gaan ga ik met de Belgische Joker groep mee,
die ik in Rara Avis heb leren kennen, met een directe boot naar Tortuguero.
Het is wel wat duurder dan het openbaar vervoer, maar de boottocht is erg mooi.
We varen langs de grens met Nicaragua en moeten een aantal keren stoppen bij de grenspolitie.
In het begin varen we niet al te snel om alle vogels, apen en kaaimannen te zien.
Na de lunchstop gaat het harder over de rivieren en kanalen richting Tortuguero.
Tortuguero is vooral bekend vanwege de vele schildpadden die in augustus - september hun eitjes komen leggen.
Eind november zie je er nauwelijk nog schildpadden.
Toch is het wel een mooi plaatsje aan de Caribische kust.
De sfeer is hier erg relaxt.
De mensen zien er ook anders uit, namelijk meer Afro-Caribisch.
Tortuguero wordt omgeven door kanalen.
's Avonds zie ik nog een enorme pad van bijna 16cm.


Dag 23 Tortuguero

Vroeg op om een tochtje over de kanalen van Tortuguero te maken.
De bootsman is 84 jaar oud en heeft desondanks goede ogen.
We zien o.a. een otter, diverse reigers, kingfisher een baslisk hagedis.
's Middags loop ik de trail van het Nationale Park.
Zie een aantal spinnen en een eye-lash viper.
Er vliegen ook heel veel muggen.
Over het strand loop ik terug naar het hotel.

Dag 24 Tortuguero - Cahuita
Het einde van deze reis nadert en ik ga vandaag naar Cahuita om de laatste paar dagen aan het strand af te sluiten.
Eerst met de boot naar Moín. Deze boot komt echter 45 minuten te vroeg, maar gelukkig ben ik zo goed als klaar met inpakken.
De boottocht duurt 2,5 en gaat full speed over de kanalen van Tortuguero.
Vanaf Moín kun voor $10 naar Limon, maar kunt ook voor 45 dollar cent met de bus.
Als rechtgeaarde Nederlander neem ik natuurlijk de goedkopere bus.
Vanaf Limon neem ik de bus naar Cahuita, die voor de verandering eens lekker door rijdt.
Besluit om de laatste paar dagen wat luxer te gaan zitten en neem een bungalow bij Ache.
Na wat onderhandelen krijg ik een eigen bungalow voor $35.
De tuin grenst aan het Nationale Park en er zijn dan ook veel vogels en apen.
Cahuita ligt aan de Caribische zee.

Dag 25 Cahuita
De hele dag in m'n hangmatje een boek zitten lezen.
Ook wel eens lekker.
's Nachts begon het met regen en dit duurt tot het einde van de middag.
Als ik naar de hoofdstraat loop om te ontbijten, staat het water ruim kniediep.
Het aparte is, dat als het iets minder hard regent, het water ook weer heel snel wegzakt.
Ondanks de regen is de temperatuur aangenaam.

Dag 26 Cahuita
Het is eindelijk droog en dan is het ook meteen goed heet in Cahuita.
Na een lekker uitgebreid ontbijt met veel fruit neem ik de bus naar het Sloth Orphange, zo'n 15km buiten Cahuita.
Hier worden luiaarden opgevangen.
Eerst krijg ik een film te zien met uitleg over deze fascinerende dieren.
Na een veel te korte boottocht, krijg ik een aantal luiaards zien.
Je hebt luiaards met 2 tenen en met 3 tenen.
Degene met 2 tenen leven voornamelijk 's nachts en die met 3 tenen overdag.
Ze zijn echt heel lief.
De haren zijn wel hard, maar desondanks hebben ze wel een hoog knuffelgehalte.
Deze dieren hebben, net zoals dolfijnen, een natuurlijk glimlach op een snuit.
Ze hebben ook een aantal baby luiaards, die nog veel liever zijn.
Erg leuk om deze dieren die ik tot nu toe alleen hoog in de bomen had gezien, nu van zo dichtbij kan zien.
Als ik weer terug ben in Cahuita, loop ik nog even het nationale park in.
Doordat de rivier te hoog staat, kom ik alleen niet verder dan 2km.
Het is een vrij breed pad en op de heenweg zie ik, op wat apen na, niet veel.
Op de terugweg wijst een local me op een grote leguaan en een gele adder.
Toevallig komt er ook politie aan en van hun mag ik de bosjes in om een betere foto te maken.
Ze beweren dat deze giftige slang slaapt en dat ik rustig dichterbij kan komen,
maar ja, als ik met m'n grote voeten aan kom lopen, zal de slang inmiddels wakker zijn.
Kom dus maar niet te dichtbij...
De slang is overigens wel erg mooi met die felle gele kleur.

Dag 27 Cahuita
De zon is nu echt gaan schijnen! Heerlijk.
Heb van een backpackster de tip gekregen om naar Tree of life te gaan.
Dit is een botanische tuin en worden ook dieren opgevangen.
Het is 3km lopen vanaf Cahuita.
Tree of Life is opgezet door de Nederlandse Pattricia.
De botanische tuin is erg mooi en informatief opgezet.
Bij iedere boom/plant staat een bordje met een korte uitleg.
Zie ook nog een groene toekan, maar voordat ik m'n camera gepakt heb, vliegt hij al weer weg.
Er is ook een vlindertuin in aanbouw.
Hier vliegen een aantal Blue Morpho's.
Dit zijn grote, licht blauwe vlinders.
Kan een paar mooie foto's maken van een Blue Morpho die met z'n vleugels open, op het gaas zit.
Patricia legt me uit, dat dit komt, omdat deze vlinders bijna hun langste tijd gehad hebben.
Een Blue Morpho leeft gemiddeld 3 weken en naar mate ze langer leven neem de blauwe kleur af.




Dag 28 Cahuita - San José - Alajuela
M'n laatste ontbijt aan de Caribische kust.
De bus naar San José zou om 10 uur vertrekken, maar als ik 9:30 aan komt lopen, rijdt de bus net weg.
Gelukkig stopt de chauffeur en kan ik nog mee.
Anders had ik 2 uur moeten wachten.
Het is een directe bus, die alleen in Limon eventjes stopt.
Lekker snel rijden we door een golvend, groen landschap naar de hoofdstad van Costa Rica.
De bus stopt bij de Caribische terminal van San José.
Ik heb slechte verhalen gelezen over het verkeer in San José en besluit dan ook om een taxi te nemen naar de busterminal van Alajuela.
Het verkeer is inderdaad hectisch en de taxichauffeur rijdt erg agressief.
De bus naar Alajuela vertrekt meteen en doet er 45 minuten over.
Hierna is het nog een paar minuten lopen naar Hotel Casa Tago, waar ik ook begonnen ben.
Ik word weer hartelijk ontvangen en de eigenaresse is erg benieuwd hoe ik het gehad heb.
Koop in Alajuela nog een mooie hangmat.

Dag 29 Alajuela - Panama City - Amsterdam
Vandaag vlieg ik terug naar het koude Nederland.
Doe rustig aan en loop nog even Alajuela in.
Op m'n laatste dag is het behoorlijk warm.
Om Costa Rica te mogen verlaten, moet je $26 luchthavenbelasting betalen.
De vlucht naar Panama is behoorlijk turbulent.
Op het vliegveld van Panama moet ik 2 uurtjes wachten.
Met KLM vlieg ik terug naar Nederland.
In Nederland is het mistig, waardoor we een half uur in de wacht worden gezet.