Dag 15 Ranohira - Ambalavao
Via het hotel hebben we een kaartje voor de taxi brousse geregeld naar Ambalavao voor Ar25000.
De locals betalen echter veel minder. 
De taxi brousse vertrekt stipt om 8 uur. 
Al snel blijkt echter dat er eerst een rondje gereden wordt om andere mensen op te pikken.
Ook moet de chauffeur z'n moeder nog even gedag zeggen. 
Al met al duurt het bijna uur voordat we daadwerkelijk op pad gaan.
Maar na een half uur stoppen we in een klein dorpje. De chauffeur gaat uitgebreid ontbijten.
Na weer een half uur gaan we dan eindelijk verder.
De chauffeur rijdt niet bepaald veilig. 
Veel te snel in de bergen en bij het inhalen zit ie veel te dichtop z'n voorligger.
Af en toe durven we niet eens te kijken, zo link rijdt ie.
Tegen lunchtijd komen we gelukkig veilig aan in Ambalavao.
Ahv van de Bradt en LP proberen we het schema van de rest van de reis te bepalen.
Omdat het met de taxi brousse allemaal erg lang duurt (en niet bepaald veilig is) 
en we nog wel wat dingen willen zien, bellen we Papoula op.
Hij heeft ons de vorig goed geholpen en we hopen dat hij een lege auto heeft, die terug rijdt van Toliare richting Tana.
Dit is niet het geval, maar hij heeft wel een chauffeur die ons vanaf Manakara kan oppikken.
De prijs is redelijk en we besluiten het toen.

We lopen hierna nog wat door het stadje, maar aangezien het zondag is, is het vrij rustig.

Dag 16 Anja NP - Ambalavao - Fianar
We krijgen een lift van een Frans/Spaans stel naar Anja NP.
Anja NP is een klein park, waar je van dichtbij de lemuren kunt zien.
Het geld dat het park verdient, gaat ook naar een lokale communitiy.
Met 2 gidsen maken we een wandeling van zo'n 2 uur.
De lemuren zijn gewend aan toeristen en doen rustig hun ding. 
We kunnen best dichtbij komen en zien veel lemuren.
Als toetje klimmen we een hele steile wand op.
Hiervandaan heb je een mooi uitzicht over de vallei.
Het duurt een klein half uurtje voordat er een taxi brousse langs komt, 
die ons terugbrengt naar Ambalavao.
Na de lunch pakken we onze rugzakken en lopen naar het taxi brousse station.
Het is onduidelijk wanneer er een busje naar Fianar gaat, maar er gaat er nog wel een.
Na een uurtje wachten komt er een busje met een hele jonge bestuurder.

Voordat we goed en wel stilstaan op het taxi brousse station in Fianar, 
worden we al bestookt door allerlei mensen die ons willen "helpen" of iets willen verkopen.
De deur wordt zo'n beetje opengerukt.
We letten goed op onze spullen en weten het hoofd koel te houden.
Hierna lopen we naar Hotel Cotsoyannis
Een van de weinige keren dat we goede bedden hebben, waar de matrassen niet van doorzakken.
In heel Madagascar zijn de matrassen dramatisch. 
Een dunne foam laag, die altijd doorgezakt is. We slapen dus meestal op een houten plank.

Dag 17 Fianar - Manakara (trein)
Vandaag gaan we met de trein naar Manakara. 
We hebben de treinkaartjes niet van te voren gekocht en het is behoorlijk druk op het station.
Het is nog eventjes spannend of er nog kaartjes zijn voor de 1ste klas.
In de tweede klas "staan" de locals. De eerste klas is wat ruimer, maar niets eens zo heel veel duurder.
Voordat de trein vertrekt, sta ik nog eventjes op het perron. 
Er komt een jongen naar me toe die tegen me begint te praten. 
In eerste instantie denk ik dat het weer een verkoper oid is, 
maar het blijkt onze toekomstige chauffeur, Aina, te zijn.
Hij gaat ons in Manakara oppikken, maar wilde zeker weten dat we in de trein zouden zitten.
De trein vertrekt stipt op tijd om 7 uur.
We komen door allerlei dorpjes overal wordt gestopt.
De meeste van deze dorpjes leven van de trein. 
Overal waar we stoppen worden we overvallen door verkoopster die allerei etenswaren proberen te verkopen.
Van kip, tot gebakken banaan en rijst koekjes, alles probeert men te slijten.
We boemelen door een bergachtig landschap en gaan soms door hele lange tunnels.
Aangezien de verlichting in onze coupe niet werkt, is het soms best spannend of we weer uitkomen.
Na zo'n 10 uur begin ik een redelijke houten kont te krijgen.
Het is echter nog een klein stukje, 
waarbij we op het einde nog over landingsbaan van Manakara airport rijden.
Heel apart.
Geheel volgens onze verwachting, worden we op het station van Manakara belaagd door allerlei pousse pousse mannetjes en taxi chauffeurs.
Ze proberen je letterlijk hun pousse pousse of taxi in te trekken.
Gelukkig staat Aina ons op te wachten, dus we hebben er niet al te veel last van.
Vanaf nu hebben we een eigen auto, wat meteen z'n voordeel bewijst.
Het eerste hotel is niet helemaal naar ons zin en gaan naar een paar bungalows aan het strand.
Helaas is er net op dat moment een stroomstoring, maar mbv een paar kaarsjes en een zaklamp, hebben we toch voldoende licht.
Aina brengt ons naar een restaurantje net buiten de wijk.
De madam maakt een heerlijke kantonese rijstschotel. 
Ze is erg aardig en vertelt nog het eea over het leven in Madagascar.

Dag 18 Manakara - Ranomafana
Omdat we vergeten waren de lichtschakelaar om te zetten, ging, toen de stroom er weer op kwam, vannacht spontaan het licht branden.
We hoeven vandaag voor de verandering een keer niet vroeg op. Desondanks zitten om 8 uur aan het ontbijt.
Hierna lopen we nog eventjes over het strand. 
De zee is aan deze kant van Madagascar erg ruig. Zwemmen zit er dus niet in.
Als we onze rugzakken ingepakt hebben, gaan we op weg naar Ranomafana.
Onderweg maken we een paar fotostops en kopen we een pomme canel (kaneel appel).
Dit is rare vrucht, met slijmerig vruchtvlees. Op zich wel lekker.
Een paar honderd meter voor Ranomafana zit Hotel Manja.

Ranomafana is een heel klein dorp. Vooral bekend van het Nationaal Park.
Daarnaast hebben ze een aantal zwembaden die gevuld zijn met warm bronwater.
Ze hebben zelfs een aantal badhokjes,
waarin je je eigen badkuip krijgt die gevuld wordt met bronwater.
Het water is behoorlijk heet en ruikt naar zwavel.
Na zo'n 10 minuten is de badkuip vol en wordt je geacht het bad weer te verlaten.
Overigens is dit lang zat.
Vorig jaar is Madagascar getroffen door een cycloon en dat is goed te zien.
De ijzeren brug is compleet verwoest.

In Ranomafana kunnen we eindelijk weer eens internetten.

Dag 19 Ranomafana NP
We hadden van andere toeristen gehoord dat het (bijna) altijd regent in Ranomafana.
Ranomafana is dan ook niet voor niets een regenwoud.
We hebben echter geluk en het is al een paar dagen droog. 
Gelukkig maar, want om 6 uur in de regen te gaan wandelen, leek me niet echt leuk.
Plus het feit dat de kans om dieren te zien dan ook een stuk kleiner wordt.
Met gids Diamond en z'n hulpje maken we een tocht van 6 uur in het park.
Diamond wijst ons al snel op een klein blaadje, dit blijkt een leaf tailed gecko te zijn.
Deze heeft een staart die op een blad lijkt.
Al snel vinden we de lemuren. Dwars door het woud lopen we naar beneden (en daarna weer omhoog).
De meeste toeristen doen een 4 uurs wandeling, waardoor het op een gegeven een stuk rustiger wordt.
De lemuren en sifaka's komen dan ook een stuk dichterbij.
Als onze gids wat bamboe neerlegt, komen ze zelfs naar de grond om het op te eten.

We zien o.a. de Golden Bamboo lemur, greater bamboo lemur, de Milne-Edwards Sifaka, de red belly lemur, leaf tailed gecko's.
Buiten het park zien we nog een aantal kameleons.
Door de verhalen van andere toeristen had ik me ingesteld om niet al te vul te zien.
Zeker omdat we veel dieren gezien hebben, vind ik het echt een mooi park.
Gids Diamond is ook erg goed, is enthousiast en weet veel van de dieren en spreekt goed Engels.

Dag 20 Ranomafana - Ambositra
We verlaten Ranomafana via een bochtige bergweg.
Onderweg zijn mooie uitzichtspunten. Als we weer op de RN7 zitten veranderd het landschap van groen naar bruin.
Tegen lunchtijd zijn we in Ambositra. We gaan naar Hotel Mania.
Ambositra is bekend van z'n houtsnijwerk. 
Na de lunch brengt Aina ons naar een werkplaats, waar we zien hoe ze houten "schilderijen" maken.
De figuurtjes worden uit verschillende kleuren hout gezaagd.
Er wordt dus niet geverfd.
Eerst worden alles stukjes uitgezaagd, waarna het zelfde stukje ook uit het schilderij wordt gezaagd.
Hierna wordt het figuurtje in het schilderij gelijmd. 
Erg kunstig....
We bezoeken nog wat souvenirsshops, maar vind zelf niet van m'n gading.
Na de souvenirjacht bezoeken we nog het klooster van Ambositra. 
Dit is een grote kerk, die zondags een paar keer vol zit.

Stichting Madalief
De Bradt guide geeft aan dat er ook een weeshuis is in Ambositra, opgezet door een Nederlandse vrouw.
Het weeshuis ligt net buiten de stad (+/- een half uurtje lopen).
In "La Maison" worden zo'n 20 weeskinderen en een aantal vrouwen opgevangen.
Mevrouw Honorine is de spil die het weeshuis draaiende houd.
Er is ook een Nederlandse vrijwilligster die ons een rondleiding geeft.
De kinderen zijn duidelijk gewend aan vazaha. Ze zijn supervriendelijk en we krijgen van iedereen een handje.
Men is nu ook bezig met het opzetten van een guesthouse in Antsirabe, zodat de kinderen daar later kunnen gaan werken.
Leonie laat nog wat kleren achter, die goed gebruikt kunnen worden.

Vind het tijdens het reizen altijd wel leuk om lokale projecten te bezoeken.
Dit project spreekt me vooral aan, omdat de stichting volledig wordt gerund door Malagasy.
Voor meer informatie over de stichting Madalief, klik hier.

Tijdens het avondeten zien we op het journaal dat er rellen uitgebroken zijn in Tana.
Heel toevallig gaan we morgen naar Tana, niet echt een prettig vooruitzicht dus.


Dag 21 Ambositra - Tana
Vanuit Ambositra gaan we op terug naar Tana.
We kopen eerst nog wat schriften voor het weeshuis. Dit wordt erg gewaardeerd.
Hierna lopen we nog een heuvel op naar een voormalig paleis. 
De omgeving en de uitzichten zijn erg mooi. Het paleis zelf zijn echter een paar vervallen huisjes.
We lunchen in Antsirabe, zodat Aina z'n vrouw en zoon kan opzoeken. 
Antsirabe is bekend om z'n schilderijen en ze zijn niet echt duur.
Ik koop er twee, 1 van de avenue de baobabs en 1 van de ringstraart makies.
Onderweg naar Tana kopen we ruim 2 kilo aardbeien voor slechts €0,75!
Aangezien het weer onrustig is in Tana, heeft Papoula een hotel buiten de stad gereserveerd.
Het is Hotel La Refuge, maar stelt niet veel voor en ligt ook een beetje in een rare buurt.




Dag 22 Tana - Andasibe
Vanaf vandaag hebben we een nieuwe chauffeur, Nêne. Hij zal ons naar Andasibe brengen.
Aangezien het zondag is, zijn we snel Tana uit.
Onderweg stoppen we bij een kleine dierentuin.
Hier voeren ze dagelijk de lemuren en sifaka's, waardoor ze niet bang zijn voor mensen.
De dieren worden gelokt met wat fruit en we kunnen ze van zeer dichtbij zien en zelfs aaien.
Ben zelf absoluut geen voorstander van dit soorten dingen, 
maar het is op zich wel leuk om de Sifaka's van zo dichtbij te zien.
Daarnaast hebben ze krokodillen, kikkers, leaf-tailed geckos en kameleons.
Na 1,5 uur gaan we weer verder en lunchen in Moramanga.
Daarna is het nog een klein uurtje rijden naar Andasibe.
We kijken eerst bij hotel Feonly Ala, bij deze heeft relatief dure bungalows met zeer weinig ruimte.
Nêne adviseert ons om naar Hotel Mikalo te gaan. Dit is inderdaad een goede optie.
We krijgen een ruime bungalow met balkon en openhaard voor Ar. 50000 per nacht (na onderhandelen).
Hierna lopen we nog even naar het gidsenkantoor, want we willen morgen het park bezoeken.
Helaas is de informatie over het park beperkt.


Dag 23 Andasibe NP
Met gids Albert gaan we al vroeg op pad.
Andasibe NP is bekend vanwege de Indri-Indri die hier leeft.
De Indri-Indri is vrij groot (+/- 1 meter) en heeft geen staart. Hij lijkt een beetje op een teddybeer.
Na wat zoeken worden ze gevonden. 
Het zijn echt grappige beesten die ook enorm veel lawaai kunnen maken.
Ze maken oorverdovend geluid, een combinatie van een politiesirene en een huilende wolf.
We zien ook de Golden Bamboe lemuur.
Op een gegeven moment zien we zelfs een kleine boa van zo'n 1.5 meter.
Op het laatst zien we ook nog de giraffe necked beetle. 
Een kleine kever met een rood lichaam en lange nek.
Uiteindelijk lopen we zo'n 6 uur en zijn we net op terug voor de lunch in het hotel.




Hieronder kun je het geluid van de Indri Indri horen......

Download Embed Embed this video on your site

Dag 24 Andasibe - Tana
Na het ontbijt gaan we naar NP Mantadia, zo'n 17km buiten Andasibe.
Als we net buiten Andasibe zijn, wordt de weg erg slecht.
We doen de Tsokoko trail, een kleine drie uur.
Mantadia is een primary forest. Het is dan ook lastig om dieren te spotten.
We zien dan ook niet veel, op een sifaka, lemur en een kleine slang na.
Via Andasibe gaan we terug richting Tana. 
Het eerste stuk geeft Nêne behoorlijk gas, dit is geen "mora mora".
We vragen hem het iets rustiger aan te doen.
Bij een Chinees restaurant in Moramanga lunchen we.
Hij verontschuldigt zich meteen en zegt dat ie het deed omdat hij dacht dat we honger hadden.
Door de avondspits in Tana duurt het nog vrij lang, voordat we bij het hotel zijn.
Aangezien we de volgende dag naar Ile Saint Marie vliegen, willen we een hotel dichtbij het vliegveld.
We gaan uiteindelijk naar Ivatohotel. Een net hotel met nette kamers en slechts 1km van het vliegveld.

Dag 25 Tana - Ile Saint Marie - Ile aux Nattes
Met de vlucht van 7:15 vliegen we van Tana naar Ile Saint Marie. 
Als we Ile Saint Marie naderen hebben we een mooi uitzicht over Ile aux Nattes.
De zee is lichtblauw en kraakhelder.
Uiteraard worden we op het vliegveld van Ile Saint Marie lastig gevallen door allerlei taxi-, hotel- en piroquemannetjes.
Het is slechts 10 minuten lopen naar de piroque oversteekplaats naar Ile aux Nattes.
We laten ons afzetten bij Chez Regine, die tegenwoordig Hotel Sambatra heet.
In eerste instantie krijgen we een bungalow aan zee voor Ar 50.000. 
Als we echter aangeven dat vrienden van ons voor dezelfde bungalow Ar 40000 hebben betaald, wordt er gebeld met de "Le Patron" en die vind het prima.
Ook bij Chez Regine is het erg rustig. We zijn de enige gasten.
Het strand is adembenemend mooi. De zee is niet al te koud.
Echt een bounty eiland.

's Middags lopen we over het strand naar Les Lemurien, die ook in LP staat.
Het blijkt dat je hier alleen nog maar kunt lunchen en dat je er niet meer kunt slapen.
We gaan binnendoor terug en komen door allerlei kleine dorpjes. 
Hier doen we nog wat inkopen.
's Avonds eten we vis met een curry saus bij het hotel. Het eten is echt heerlijk.
Aangezien we de enige gasten zijn, gaat het licht en de generator vroeg uit.
Als we nog even over het donkere strand lopen, horen we een diep, grommend geluid.
Het geluid van de walvissen, ze zwemmen blijkbaar vlak langs de kust.
Dag 26 Ile aux Nattes
Het heeft vannacht behoorlijk geregend, maar gelukkig is het binnen droog gebleven.
We proberen 's ochtends een walvistochtje te regelen voor de volgende dag.
Er moeten echter minimaal 4 personen zijn om de boot te laten varen.
Gelukkig wil een vriend van Olivier wel voor 2 personen varen.
De rest van de dag doen we helemaal niets, behalve een beetje zwemmen, lezen en muziek luisteren. 
Ook wel weer eens lekker.
's Middags komt er veel lawaai uit het restaurant. Er zijn een aantal Zuid Afrikaanse vrienden van Olivier gearriveerd.
Ze zijn behoorlijk dronken, maar niet vervelend. Het is nog best gezellig en de rum en bier gaat gretig rond.
Als ze uit gedronken zijn, worden ze in een piroque gestopt. Arme piroque man.... 5 dronken en zware (+/- 120kg pp) mannen in een piroque.

Dag 27 Ile aux Nattes
Samen met een Frans stel gaan we in een kleine motorboot op zoek naar walvissen.
Deze zwemmen niet al te ver uit de kust en we hebben ze dan al snel gevonden.
Ze zijn echt enorm groot en komen regelmatig boven om adem te halen.
Er zwemt er zelfs eentje recht op de boot af. Net op tijd duikt de walvis onder en mist de boot op een haar na.
Helaas zien we geen spectaculaire jumps.
Gaandeweg begint het te regenen en wordt de zee onrustiger.
Gelukkig heb ik een reispilletje ingenomen, waardoor ik niet ziek wordt.
We zien behoorlijk wat walvissen met babies en ook nog van heel dichtbij.
Echt heel indrukwekkend.
Na 2,5 uur vindt de schipper het genoeg en varen we terug naar het eiland.



Dag 28 Ile aux Nattes - Tana
's Ochtends genieten we nog even van het mooie strand.
Bij het inpakken van de rugzakken blijkt er nog een grote kakkerlak in de rugzak van Leonie te zitten.
Deze mag mooi op het eiland blijven.
Met de piroque varen we terug naar Ile Saint Marie. 
De vlucht naar Tana is gelukkig niet geannuleerd, want dan hadden we echt een uitdaging gehad.
Via Tamatave vliegen we terug naar Tana. Onderweg krijgen we niets te eten of te drinken.
We gaan weer naar Hotel Sakamanga, waar we naar hard onderhandelen een kamer krijgen voor een schappelijke prijs.
's Avonds eten weer in het hotel en als dessert nemen we de chocolade fondue met fruit. Echt een aanrader!!!

Dag 29/30 Tana - Parijs - Amsterdam
Uitslapen wil nog steeds niet echt lukken, dus om 8 uur ontbijt.
De laatste keer stokbrood met jam, zal het missen.....
We gaan op souvenir jacht, maar helaas zijn bijna alle winkels dicht omdat het zondag is.
Voor niet al te veel Ariaries kopen we blikken speelgoed autootjes en wat vanille.
We lopen nog over de Avenue de Independence. Hier heb je mooi overzicht op het hoger gelegen gedeelte van Tana.
Terug in het hotel wisselen we de kamer voor een goedkopere, die we hebben totdat we 's avonds terugvliegen naar NL.
Na de lunch maken we nog een rondje door de stad en gaan dan eventjes relaxen.
De taxi chauffeur die ons gisteren gebracht heeft, brengt ons weer voor Ar. 25000 naar het vliegveld.
We zijn ruim op tijd en het inchecken gaat lekker snel.
Van de douane mogen we onze flesjes water niet meenemen naar binnen, 
terwijl achter de douane dezelfde flesjes water gewoon verkocht worden.
We hebben een turbulente vlucht terug naar Parijs. 
Wederom is de service van Air France niet best. 
De snack die we al snel na vertrek krijgen is echt niet te eten en ook hierna krijgen we niets meer te drinken.
Het ontbijt is ook al teleurstellend.
Als we geland zijn, duurt het nog bijna een uur voordat we bij de gate zijn.
We hebben gelukkig voldoende tijd om over te stappen op onze vlucht naar Amsterdam.