Madagascar 2009

Inleiding

Waarom Madagascar? Deze vraag heb ik van diverse mensen gehad toen ik vertelde naar Madagascar te gaan.
Madagascar heeft me altijd al getrokken. Het land is niet bijster toeristisch, 
de natuur schijnt mooi te zijn en er komen dieren 
(Lemuren, Sifaka's en de Indri-Indri) voor die je in andere landen niet tegenkomt.
Deze keer wilde ik niet alleen gaan en na een oproep op internet, kwam ik in contact met Leonie.
Ondanks dat de politieke situatie erg onrustig is, besluiten we om toch de tickets te boeken.
Toen we uiteindelijk naar Madagascar gingen, was het weer rustig. 
Dit tot grote geruststelling van het thuisfront.
En daar hebben we geen spijt van gekregen!

De hoogtepunten van de reis waren:
- de super vriendelijke bevolking
- NP Tsingy de Berahama
- het landschap gedurende de reis
- de Sifaka's en Lemuren
- NP Ranomafana
- NP Andasibe, vanwege de Indri-Indri

Meer informatie over deze reis:
Foto's Madagascar
Route Madagascar
Praktische Informatie Madagascar

 

Reisverslag

Dag 1 Amsterdam - Antananarivo (Tana)
Met KLM vliegen we naar Parijs, waar we 2 uur de tijd hebben om overstappen.
Het is +/- 10 uur vliegen naar Tana en we hebben een klein uurtje vertraging, 
maar desondanks landen we volgens schema om 22 uur in Tana.
We hebben heel snel ons (gratis) visum, maar helaas moeten we daarna nog 1,5 uur wachten op onze bagage.

Vanuit Nederland hadden we al een kamer geboekt bij Hotel Isoraka met airport pickup.
Chauffeur Papoula staat ons al op te wachten en brengt ons naar Hotel Sakamanga.
Een ander hotel, maar wel beter (volgens de LP) dan Isoraka. Hier kunnen we voor €18 een kamer krijgen.
Op de kamer drinken we ons Air France wijntje op en proosten op een mooie reis.


Dag 2 Tana
Na een Frans ontbijtje (stokbrood met jam en wat fruit), ontmoeten we Papoula weer.
Hij heeft ook een reisburo en met hem hebben we de vorige avond afgesproken.
We willen kijken of we een tocht over de Tsiribinia rivier
en een bezoek aan de Tsingy kunnen regelen.
Papoula biedt een 8 daagse trip aan voor een redelijke prijs (na onderhandelen). 
Precies wat we willen.
We besluiten het te doen en Papoula zet alles duidelijk op papier.
Hierna pakken we een taxi en laten ons opzetten bij het paleis. 
Het paleis staat helaas in de steigers en is niet te bezoeken.
Er lopen wat kinderen die om een snoepje vragen.
Ipv snoep geven we ze ieder een stokbrood.
Dit gaat er, tot m'n verbazing prima, in. 
(Ik heb in andere landen wel eens meegemaakt dat eten niet echt gewaardeerd werd, 
maar dat men liever geld heeft.)
Via via lopen we naar beneden en bezoeken nog de markt. 
We lunchen in een lokale snackbar.
Na de Chinese soep lopen we naar Lac Nosy. Bij de ingang vraagt men Ar. 2500 pp entree. 
Hier trappen we niet in en lopen gewoon door naar het beeld.
We pinnen nog wat geld. Voor €110 (Ar 300.000) 
krijg je een enorme pak briefjes, maar ja het grootste briefje is dan ook maar Ar 10000.

Wat me na 1 dag al opgevallen is, is dat de mensen super vriendelijk zijn (zonder een bij bedoeling). 
Overal wordt er gezwaaid en gedag gezegd.
Het bedelen valt me ook erg mee. Als je vriendelijk zegt dat ze niks krijgen, vindt men het ook goed.
Daarnaast zijn de lokale rum, mojito's en Three Horse Beer bijzonder lekker en goedkoop :-)


Dag 3 Tana - Miandrivazo
We worden opgehaald door Papoula en gaan eerst op weg naar Antsirabe.
Als we Tana uit zijn wordt het landschap bergachtig en groen.
Op de weg zijn ook veel fietsers. Op hun gammele karretjes rijden ze toch maar mooi de bergen op.
Onderweg slaan nog 10 ananassen in voor de riviertrip.
Na zo'n 3 uur zijn we in Antisirabe. Hier hebben we eventjes de tijd om rond te lopen.
We pakken 2 pousse pousse die ons het station en de kerk laten zien.
De pousse pousse is een soort riksja, maar dan voortbewogen door een man. 
Dit is best zwaar werk.
We pikken nog een Frans stel (Karim en Claire) op die dezelfde trip doen. 
We stoppen bij het meer van Antsirabe en maken een korte wandeling.
Aan het einde van de middag komen we aan Miandrivazo. 
Hier gaan we eerst langs de "burgemeester" van Miandrivazo 
om toestemming voor de riviertrip te vragen.
We doen nog wat inkopen voor onderweg en gaan naar het hotel, La Piroque.
Hier hebben we een eigen bungalow. Het avondeten, verse vis met groenten, is echt heerlijk.

Dag 4 Tsiribihina rivier (Eerste dag van de rivertrip)
Na het ontbijt rijden we naar de rivier, waar de piroques al klaar liggen.
Alle bagage, tenten, matrassen en eten en 2 kippen worden ingeladen.
Doordat de grote rugzakken als rugleuning fungeren, zitten we nog redelijk comfortable.
De zon schijnt behoorlijk fel en het is dan ook best heet.
Onderweg zien we een aantal reigers, een ijsvogelen en zwaluwen.
Voor de lunch stoppen we bij een boom, voor wat schaduw.
De lunch bestaat uit een soepje en zebu gehaktballen met rijst en groente en fruit toe.
Helaas zijn de gehaktballen niet helemaal gaar 
en aangezien ik geen zin heb om ziek te worden, sla ik ze maar over.
Afgezien van de gehaktballen is het overige eten erg lekker.
Hierna peddelen we verder. Onze bootsman heeft het af 
en toe zwaar en soms helpen we hem moet peddelen.
We komen regelmatig langs kleine dorpjes, waar de kinderen uitbundig staan te zwaaien.

Aan het einde van de middag stoppen we bij een zandbank om hier onze tenten op te zetten.
Al snel komen de locals kijken. We zijn blijkbaar echt een bezienswaardigheid.
We wassen ons in de rivier, die op het zand na, best schoon is.
Als eerste krijgen we wat te snacken en daarna komt de hoofdmaaltijd op deken.
Wederom krijgen we een drie gangen diner en dat alles op een kleine barbeque.
Het eten is echt voortreffelijk.

Dag 5 riviertrip over de Tsiribihina
Ondanks de harde ondergrond, heb ik redelijkj geslapen.
We moeten vroeg opstaan (5.30 uur).
De koffie en thee is gemaakt van rivierwater en smaakt daardoor soms wat zanderig.
Als de piroques weer ingeladen zijn gaan we op pad.
Het landschap wordt rotsachtig en we varen door een canyon. 
De bootsman ziet van verre een aantal sifaka's.
Helaas zijn ze te ver weg om ze echt goed te kunnen bekijken.
Voor de lunch stoppen we bij een waterval, die heerlijk fris is.
We zien nog een giant day gecko. Een kleine, licht groene gecko met rode stippen.
Na deze opfrissing varen we behoorlijk lang door. We stoppen pas ruim na 17 uur.
Het avondeten bestaat uit soep, patat ennnn kip!
Juist.... de twee kippen die we aan boord hadden. 
De kippen hebben duidelijk iets te veel vlieguren gehad, want ze zijn behoorlijk taai.
Desondanks smaakt het prima.
Aan 1 kip hebben we genoeg en de tweede kip geven we aan de bootsmannen.
De mannen zijn er duidelijk blij mee, maar smikkelen de kip pas op als wij helemaal klaar zijn met eten.
Als toetje hebben we geflambeerde banaan. Heerlijk!!

Dag 6 Tsiribihina - Belo Tsiribihina
's Nachts heeft geregend, maar de tentjes hebben het droog gehouden.
Wederom vertrekken wederom om 6:30 uur. 
Al snel begint het weer te regenen, maar gelukkig duurt het niet al te lang.
We stoppen bij een heel klein dorpje, waar een lemur gevangen gehouden wordt.
Het landschap wordt weer vlakker. 
Er schijnen krokodillen te zitten, maar jammer genoeg zien we ze niet.
Na de lunch is het nog een kwartiertje varen naar het eindpunt van de riviertrip.
Bij een dorpje wachten op onze 4wd die ons naar Belo Tsiribihina zal brengen.
Het is een leuk dorp, met bamboe huizen en enorm veel dieren.
Van duiven, eenden, gansen tot varken en kippen.
Jammer genoeg begint het op een gegeven moment te regenen en moeten we gaan schuilen.
Met de 4wd gaan we over een hobbelige weg naar de pont.
De pont gaat pas als 4 andere auto's zijn en we zijn de tweede auto, 
we moeten dus eventjes wachten.
De kinderen zijn hier wel wat brutaler en eisen een snoepje, ipv het te vragen.Beetje jammer......
Als de pont vol is, steken we in zo'n 30 minuten de rivier over. 
Omdat de rivier zo laag staat, loopt de pont bijna vast.
Maar de stuurman heeft dit duidelijk vaker gedaan en met wat extra gas, 
weet hij de pont er toch doorheen te krijgen.
In Belo Tsiribihina slapen we in Hotel Karibo. Beetje luidruchtige kamers, omdat naast het hotel een discotheek zit.
De visfilet met currysaus, patat en groenten is echter voortreffelijk.

Dag 7 Belo - Tsingy de Bemaraha NP
Vanaf vandaag hebben we ook een nieuwe gids, Niahal. 
Met z'n zessen, we hebben gezelschap gekregen van 2 Italiaanse mannen, 
gaan we op weg naar Tsingy de Bemaraha.
De weg is echt zeer slecht. Je hebt hier echt een 4wd nodig. 
Na 4uur (70km) komen we geshaked aan op de camping.
Dit is een echte camping met sanitair en douches (bucket shower).
Niahal heeft snel een 3 lekkere gangen lunch in elkaar geflanst.
Om 15 uur bezoeken we met een gids de kleine Tsingy.
De Tsingy zijn puntige limestone rotsen. 
Je moet goed uitkijken dat je niet valt, want dan liggen je knieën open.
Het is echt super gaaf om op, over, onder en door de Tsingy te lopen. 
De uitzichten van de kleine Tsingy zijn al erg mooi, 
dat belooft wat voor de grote Tsingy die we morgen zullen bezoeken.
Op het einde lopen we door het bos en zien enkele lemuren en een jumping rat.
Enkele gaan nog een avondwandeling doen, maar ik pak liever een bucket shower.
Later schrikt iemand zich wezeloos, omdat in een van de douches een rat in het douchewater ligt.

Dag 8 Bezoek grote Tsingy
Vandaag bezoeken we de grote Tsingy, die bestaat uit 2 wandelingen. 
De eerste wandeling is +/- 5 uur en daarna nog 1 van 2 uur.
De grote Tsingy ligt een uurtje van de camping.
We krijgen een gordel om voor de veiligheid, waarmee we ons soms kunnen vast maken aan de veiligheidskabels.
Al snel gaan we een grot binnen. Het is pikke donker, 
maar gelukkig hebben we onze zaklampen meegenomen.
Hierna lopen/klimmen/klauteren we over de rotsen naar het eerste uitzichtpunt. 
Het uitzicht over de Tsingy is super!
Over een wankel bruggetje steken we een klif over. 
In een van de grotten eten we onze, door Niahal klaargemaakte lunch op
(stokbrood met garnalen en omelet).
Aan het einde van de eerste wandeling lopen we over een savanne en zien diverse Sifaka's van heel dichtbij.
De tweede wandeling gaat in eerste instantie door een stuk bos. 
Deze Tsingy is wat lastiger te belopen. De rosten zijn puntiger dan de eerste Tsingy. 
Ook zijn er wat linke trappen en smalle paadjes.
De veiligheidsgordel is hier echt nodig.
Ook nu zijn de uitzichten schitterend.

De Tsingy zijn misschien niet al te makkelijk te bereiken, maar vond het wel een van de vele hoogtepunten van de reis.
Na deze inspanning frissen we ons op in de rivier. 
Dit is waarschijnlijk toch wat gezonder dan een bucket shower met "rattenwatter".

Dag 9 Tsingy de Berhama NP - Belo - Morondava
Om 7 uur steken we de rivier bij de camping over en gaan dezelfde, hobbelige weg terug naar Belo Tsiribihina.
We hebben nog eventjes de tijd om Belo te bekijken, voordat we onze vroege lunch krijgen.
In Belo zie je veel vrouwen met een soort klei op hun gezicht. Dit is bedoeld als zonnebrand.
Na de lunch pakken we de autopont om de rivier over te steken.
De "weg" is behoorlijk bumpy. Na een paar uur komen we in de buurt van de baobabs.
De baobabboom is lange, dikke, statige boom met alleen bovenin de boom een kruin.
Eerst zien de heilige baobab en daarna de "lovely baobabs". 
Deze laatste zijn twee baobabs die in elkaar verstrengeld zijn.
Een half uurtje later zijn we bij de avenue de baobabs. Een laan van zo'n 200 meter met aan beide kanten baobabs.
Hier hebben we ruim de tijd om foto's te maken en te wachten op de zonsondergang.
De zonsondergang geeft een mooie, rode gloed achter de baobabs.
Vanaf de avenue de baobabs is het nog zo'n 45 minuten naar Morondava.
Morondava ligt aan het kanaal van Mozambique en we hebben een hotel, 
met eigen bungalow, aan het einde van boulevard.
De eigenaar van het hotel heeft ook een Italiaans restaurant, waar je heerlijk kunt eten.
Naast het eten zijn ook de coctails erg lekker en niet duur.
Als we via het donkere zandpad terug lopen naar het hotel schrikken we ons rot als er een paar honden iets te enthousiast op ons afspringen.
Ze hebben niets kwaads in de zin, maar zijn blijkbaar blij om weer eens paar vazaha te zien.

Dag 10 Morondava
Relaxdag in Morondava. We slapen uit tot 7:30 uur.
Hierna gaan we eerst naar het kantoor van Air Madagascar, om te kijken of onze vlucht naar Toliare nog doorgaat.
Tevens informeren we naar de mogelijkheden om van Tana naar Ile Saint Marie te vliegen.
Vervolgens pinnen we weer een stappel Ariary's.
We lunchen bij Rasta Jean. Een relaxte tent.
De vissers van Morondava zijn ook weer terug en we zien veel vrouwen met enorme tonijnen lopen.
We gaan nog even internetten, maar dit is erg traag.
's Avonds gaan we met Karim en Claire eten bij restaurant Coleur Locale.
De specialiteit van het restaurant is krab met gembersaus. De krab is, ondanks het gepriegel, verrukkelijk.
Overigens zijn de coctails ook erg lekker.

Dag 11 Morondava
Bij het ontbijt ontmoeten we een "gids" die ons een tourtje aanbiedt.
We gaan als eerste terug naar het kantoor van Air Madagascar om een retourvlucht Tana - Ile Saint Marie te boeken.
Hierna gaan we naar een kleine reptielen dierentuin vlakbij Morondava.
De eigenaar is een klein, oud mannetje die erg goed Engels spreekt.
De dierentuin stelt niet veel voor, maar is op zich wel leuk om te bezoeken.
Ze hebben er o.a. krokodillen, struisvogels, nacht lemuren, lemuren en wat roofvogels.
Vervolgens laten we ons naar het strand van Morondava brengen.
Het strand zelf is erg mooi en schoon. In zee is het wel oppassen, want er staat een sterke onderstroom.
Er zijn veel locals, maar er zijn geen strandtentjes oid.
Na een paar uur laten we ons terug brengen naar het hotel.
De gids vertelt dat dit stuk het afgelopen jaar is getroffen door een cycloon.
Dat is goed te zien, want de weg en omgeving is grotendeels verwoest.
's Avonds eten we weer bij de Italiaan. Jammer genoeg komt er vanuit de rivier een niet zo frisse lucht het restaurant binnen.
Ter compensatie krijgen we wel een rum shotje.

Dag 12 Morondava - Toliare - Ranohira
Vandaag vliegen we van Morondava naar Toliare. 
Deze vlucht hadden we al vanuit Nederland geregeld, omdat ze nog wel eens vol wil zitten.
Over de weg is dit stuk niet te doen.
We zijn ruim op tijd op het kleine vliegveld. De vlucht zelf duurt maar 50 minuten.
Onderweg hebben we een mooi uitzicht over het bergachtige landschap.
Met een taxi laten we ons naar het taxi brousse station brengen, want we willen meteen door naar Ranohira.
Een taxi brousse is een taxi busje waar zo'n 18 personen in kunnen. Ze gaan vaak niet eerder weg, voordat ze helemaal vol zitten.
Op het taxi wordt de bagage geladen. Vaak dusdanig dat het bus veel te (top)zwaar is.
Op het taxi brousse station worden we bestormd door allerlei mannetjes die een taxi brousse aanbieden.
De meesten vertrekken echter pas 's middags.
Uiteindelijk vinden we er een die bijna vol zit en ook vrij snel weggaat.
Onderweg stoppen we regelmatig om mensen in- of uit te laten stappen. 
De RN7 die vanaf Toliare richting Tana gaat is in redelijk goede staat. 
Na 4 uur zijn we Sahara. Onze taxi brousse gaat niet verder en we moeten overstappen.
Als we weer op pad zijn, komen we door het plaatsje Ilakaka, bekend om z'n edelstenen.
Hier lopen allerlei vage figuren en er stappen er zelfs een paar in.
Het stadje doet een beetje raar aan en voor het eerst sinds we in Madagascar zijn (en na later blijkt, ook de laatste keer), 
voel ik me niet echt op me gemak.

We zijn dan ook blij als we verder rijden en na 45 minuten zijn in Ranohira.
Later horen en lezen we van mensen die hetzelfde gevoel hadden. 
We lopen naar Momotrek net iets buiten Ranohira en hopen daar een tour naar het Isalo NP te kunnen regelen.
Toevallig gaat er morgen een groep van 4 Tjechen een 2daagse trekking door Isalo doen.
We mogen met deze groep mee, wat ons toch weer wat geld scheelt.
We blijven ook slapen, maar helaas stelt het hutje niet veel voor.
Na eea geregeld te hebben, gaan we eten bij het Zebu restaurant. 
De zebu steak met patat en groente is uitstekend, misschien wel de beste van heel Madagascar, en niet duur.
Dag 13 Isalo NP
Samen met de Tjechen rijden we in een klein uurtje naar het park toe.
We lopen eerst een canyon in naar een "zwembad" waar vroeger de koninginnen gingen baden.
Hierna lopen we hetzelfde stuk terug en lopen verder naar het begin van een stevige klim.
Vlak voor de klim zien we nog een paar ringstaart lemuren.
We klimmen bijna 1,5 uur met een hoogteverschil van 600 meter.
Boven hebben we een picknick.
Na de lunch is het nog ruim 3 lopen naar de camping.
De uitzichten en landschappen zijn schitterend. Eea doet een heel klein beetje denken aan de Grand Canyon.
Op het einde van de wandeling komen we bij de blue- en black water pool.
Het water is ijskoud, maar na zo'n wandeling is het best lekker.
De komende nacht slapen we op een camping. 
Na het eten wordt er door een aantal locals nog muziek gemaakt. Het klinkt niet onaardig, alleen jammer dat ze wat lang doorgaan.


Dag 14 Isalo NP
Om 7 uur zouden we ontbijt hebben, alleen het lijkt erop dat de crew nog ligt te pitten.
We vertrekken dan ook iets later.
Meteen weer een klim, deze keer wel veel korter dan gisteren.
We lopen naar een klein paradijsje, zo mooi is het natuurlijke pool.
Helder water omgeven door palmboven en een mooie waterval. 
Het water is van een goede temperatuur.
Na deze opfrissing lopen we nog naar een mooi uitzichtspunt. 
Hiervandaan heb je een mooi uitzicht over de vallei.
Onderweg zien we nog een rots, waar bovenin, een tombe is.
De gids vertelt ook het eea over de herbegravenissen die men in delen van Madagascar doet.
Iemand wordt eerst begraven in een tijdelijk graf en naar een jaar worden de botten weer opgegraven.
Het skelet wordt dan tijdelijk bij de familie thuis gelegd om vervolgens naar z'n definitieve graf gebracht te worden.
Voor de familie wordt deze ceremonie als een feest gezien. 
Als we weer terug zijn in Ranohira, krijgen we bij Momotrek nog een goede lunch.
Er is ook een goede bungalow vrij. 
In de tuin van Momotrek zitten veel kameleons.

Als we 's middags een biertje willen drinken op een teras, zien we heel toevallig herbegravenis ceremonie.
Een stoet mensen loopt al schreewend, dansend en schietend 
(om de boze geesten te verjagen) door de stad met boven hun hoofd een aantal doeken.
Hierin zitten de botten van de overledene.
's Avonds worden we door onze gids van Isalo uitgenodigd
om mee te gaan naar de ceremonie.
Hij is familie van de overledene.
In een kleine kamer zitten heel veel mannen te roken en te drinken.
Iemand van de familie legt het eea uit over het proces.
Hierna komt er een beker lokale rum. 
Een nipje is voldoende om te proeven dat deze rum iets sterker is als wat je in de winkel kunt krijgen.
Ondanks dat de familie erg vriendelijk is, voel ik met niet echt op me gemak. 
Ik twijfel of de mensen onze aanwezigheid wel echt kunnen waarderen.
Voor ons als "niet Malagasy" is het ook lastig te bevatten dat deze ceremonie voor hun een feest is.

 

Start

Vorige

1

2

Volgende

Einde