Ecuador en Galapagos 2008

Inleiding
Na een aantal jaren naar Azië geweest te zijn, 
vond ik het dit jaar tijd worden om weer eens naar Zuid-Amerika te gaan.
Na lang zoeken werd het Ecuador. Ecuador is compact en daardoor makkelijk te bereizen.
Daarnaast is het een heel veelzijdig land. 
Het heeft een kuststrook, Andes, jungle, cloud forest en natuurlijk Galapagos.
Mijn Spaans was beperkt, maar mbv het boekje "Wat en hoe in het Spaans",
de Zuid-Amerika editie, heb ik me redelijk verstaanbaar kunnen maken.
In ieder geval genoeg om m'n hotels, bussen en excursies te regelen.

Meer informatie over deze reis:
Foto's Ecuador
Foto's Galapagos
Route Ecuador
Route Galapagos
Praktische informatie Ecuador
Bezienswaardigheden Ecuador

Reisverslag

Dag 1-2 Quito
Na tussenlandingen in Bonaire en Guyaguil kom ik stipt om 8 uur zondag 's ochtends aan in Quito, de hoofdstad van Ecuador.
Vanuit Nederland had ik telefonisch al een kamer gereserveerd bij Hostal San Blas in het oude centrum.
Vanaf het vliegveld neem ik een taxi naar het hostal. 
M'n kamer is klein, maar voor slechts $9 kan ik ook geen luxe suite verwachten.
Het hostal ligt op loop afstand van het oude centrum. 
De Ecuadorianen zijn erg gelovig (Christendom).
Wat opvalt is dat er op zondag geen auto's mogen rijden in de oude binnenstad.
Verder zijn er bijna geen winkels open. 
Wat dit betreft heeft Ecuador wel wat weg van Nederland.
Quito heeft een aantal mooie plaza's en kerken, die erg druk zijn op zondag.
Ik bezoek o.a. La Basilica, een enorme basiliek, 
waar je via trappen helemaal naar de top kunt lopen.
Hiervandaan heb je echt een fantastisch uitzicht over Quito.
Merk wel dat ik een beetje last heb van de hoogte. Quito ligt op zo'n 2850 meter.
Ook Plaza de la Independencia en San Francisco zijn erg mooi.

Mitad del Mundo
Ecuador ligt op de evenaar en vanaf Quito is dit een kleine 20km.
Natuurlijk wil ik voor de tweede keer op de evenaar staan (na Oeganda, wordt de 2e keer).
Vanaf het hostal neem ik twee bussen voor slechts $0.25 naar het busstation Ofelia in het noorden van Quito.
Hier de bus naar Mitad del Mundo (letterlijk: "midden van de wereld") gepakt.
De bus is verschrikkelijk traag en stop op iedere hoek van de straat. 

Er staat een groot monument op de plek waarvan men vroeger dacht dat er de evenaar liep.
Het monument valt een beetje tegen en e.e.a. is behoorlijk toeristisch.
Echter gps berekeningen hebben aangetoond dat de echte evenaar 240 meter verder ligt.
Hier staat nu het Inti Nan museum.
Dit museum is best leuk. Ik word rondgeleid door een goed Engels sprekend meisje.
Je kunt hier proefjes doen, die o.a. laten zien dat het water link- of rechtsom draait, afhankelijk op welk halfrond je staat.
Op de evenaar zelf gaat het water recht door het putje.
Ook kun je proberen om een ei op een spijker te laten balanceren.
Ben nu officieel gediplomeerd "ei op een spijker" zetter!!
Met een taxi ga ik nog even naar de Puluhua krater. 
Het uitzicht is erg mooi, maar voor de rest is er niets te beleven.
Met de bus ga ik weer terug naar Quito.

Dag 3 Quito - Mindo
Vandaag ga ik een paar dagen naar Mindo, zo'n 2,5 uur met de bus vanaf Quito.
De busrit gaat door de Andes en de uitzichten zijn erg mooi (tip: ga aan de rechterkant zitten).
Om 10.30 uur ben ik al in Mindo. Ik loop naar El Descanso, achter het voetbalveld.
Het meisje van El Descanso legt me het eea uit over Mindo, aangezien het volledig in het Spaans gaat, snap ik niet alles.
Mindo is een heel klein plaatsje, midden in het Cloud Forest.
Ik was er door de weeks en dan zijn er bijna geen toeristen. 
In het weekend kan het behoorlijk druk zijn.
Het is vooral bekend vanwege zijn vogels, voornamelijk kolibries.
Zo'n 3km buiten Mindo is een vlindertuin. Na een kleine 45 minuten door een mooie omgeving ben ik er.
In de vlindertuin wordt gerund door een Amerikaans echtpaar. 
Er vliegen grote vlinders met "ogen",
maar ook hele kleine vlinders.
De poppen worden in een kastje opgehangen, waar je kunt zien hoe ze uit komen.
Een paar hondermeter voorbij de vlindertuin zit een mooi hostal.
Zij hebben een mooie tuin met heel veel "adhd" vogeltjes (kolibries).
De kolibries zijn erg lastig op te fotograferen.
Als ik weg wil gaan, begint het te regenen. 
Na een half uurtje is het bijna droog en loop ik weer terug richting Mindo.
Net buiten Mindo (op de weg naar de vlindertuin en de watervallen) 
zit een leuk tentje waar ze lekkere jugos hebben.
's Avond eet ik bij El Chef, veel en goed.

Dag 4 Mindo
Na een goed ontbijt bij het hostal op weg naar de canopy, zo'n 2,5km buiten Mindo.
De canopy bestaat uit een 10tal kabels, gespannen van de ene boom naar de andere.
Dmv een harnas wordt je aan de kabel vastgemaakt en dan zweef je van de ene boom naar de andere, soms wel 500 meter verder.
Ik krijg een tuigje aangehezen, een helm en handschoenen.
Mijn gidsen zijn Noy en Fernando.
Ik loop omhoog naar de eerste canopy en zie een paar honder meter verder het eindpunt van de kabel.
Vind het best spannend, ben al niet zo'n held op hoogte.
De eerste doe ik samen met de gids. 
Binnen no time zweef ook over de bomen,
echt gewellig!!
Het voelt alsof je een vogel bent.
Bij de 3e canopy zit een toekan nest. Toevallig komt ie er net uit.
De uitzichten zijn fantastisch en soms ga je rakelings langs de bomen.
Vanaf de canopy is het 35 minuten lopen naar de Cascades (watervallen). 
Hier moet je een paar dollar entree betalen.
Daarna is het nog 20 minuten naar beneden lopen.
De waterval zelf is mooi, maar niet extreem spectaculair.
Je kunt er wel lekker zwemmen of dobberen op een autoband in een poeltje, want het rivierwater is best koud.
Na een poosje loop ik weer terug naar Mindo.
Als ik ter hoogte van de canopy ben, krijg ik een lift van een stel Ecuadorianen.
Dat scheelt weer een half uur lopen.
Ik word bij een restaurantje gedropt, waar ze een lekker almurezo hebben.
Een alumerzo is een groente soep en een bord met rijst, kip en yuca koekjes.
Erg lekker.

Dag 5 Mindo - Quito
De bus naar Quito gaat pas om 13:30 uur, dus heb de hele ochtend nog.
In de Rough Guide staat een tip naar Hacienda San Vicente te gaan. 
Dit hacienda heeft eigen grond gebied, zo'n 250ha. Hier zouden een aantal trails uitgezet zijn.
Ik word opgewacht door een kudde honden, die gelukkig niet bijten.
De mensen van de hacienda zijn erg vriendelijk
en voor 2 dollar krijg ik een plattegrondje van de trails.
Voordat ik bij de eerste trail ben, heb ik al een half uur gelopen.
Deze 1e trail (350m) gaat dears door het woud en is erg mooi.
Na de 2e trail zie ik iemand bij een hut zitten. Het blijkt James te zijn die al een poosje in het woud verblijft.
Hij is duidelijk een natuurlijkliefhebber, gezien zijn camouflage kleding en enorm statief met dito camera.
James vertelt dat ie 's avonds al eens een beer en een poema gezien heeft in het woud.
De 3e trail kan ik helaas niet afhaken, want halverwege ligt er een half bos op "pad".
Via dezelfde weg loop ik terug naar de hacienda.
Hier aangekomen nodigt de eigenaresse me uit voor een drankje.
Ze is erg aardig en laat nog wat foto's van James. 
Dacht eerst dat James wat overdreven had met de beer en de poema,
maar foto's bewijzen dat ze echt zitten.
's Middags neem ik de bus terug naar Quito. De chauffeur crosst in een rap tempo door de bergen.
Ik verander van hotel en slaap nu in Posada del Maple in La Marisal, in de nieuwe stad.
Vind persoonlijk La Mariscal geen sfeer hebben, maar het is wel makkelijker om dingen te regelen.
Bij Happy Gringo haal ik m'n tickets op voor Galapagos.

Dag 6 Quito
Vrije dag in Quito. 
Bezoek o.a. de Teleferiq. Met een kabelbaan ga je naar top van een berg op 4050m.
De lucht is hier best ijl, maar het uitzicht over Quito is echt heel erg mooi.
Na er een poosje rond gelopen te hebben, weer terug naar Quito.
Hier bezoek ik nog La Basilica, een enorme basiliek, waar je via trappen helemaal naar de top kunt lopen.

Dag 7 Papallacta
Vandaag wil ik Papallacta bezoeken, zo'n 2,5 uur met de bus.
In Papallacta zijn een aantal openlucht baden die verwarmd worden door een vulkaan.
Met een taxi ga ik naar het Terminal Terestere in het zuiden van Quito.
Na wat zoeken en vragen vind ik de bus naar Papallacta.
In de bus wordt een Jackie Chan film "Who am I" aangezet. Toevallig is deze film in Rotterdam opgenomen.
Iedereen in de bus kijkt ernaar met volle aandacht.
Wat ook opvalt in de bus is de vele ijsverkopers die regelmatig langs komen.
Ecuadorianen eten echt heel veel ijs.
In Papallacta zijn er 2 resorts met warme baden. 
Een voor het gewone volk en een voor de toerist.
Ik kies voor de wat simpeler.
Er zijn een aantal baden, waarvan de bovenste twee het warmste zijn (zo'n 35/40C).
De baden liggen midden in de bergen en er stroomt een rivier langs.
Wat een wereldplek.
Helaas heb ik niet in de gaten dat de zon behoorlijk fel schijnt.
Blijk vandaag behoorlijk verbrand te zijn.




Voor het verslag van m'n Galapagos trip, klik hier.

Dag 16 Quito
Slecht geslapen vannacht, lag nog na te wiebelen. Het leek alsof ik nog op de boot lag.
Het is weer eventjes wennen aan de hoogte.
Eerst maar eens de was weggebracht en gepind.
Heb al veel verhalen gehoord en gelezen van mensen wiens camera gestolen is en daardoor al hun foto's kwijt waren.
Om dit te voorkomen eerst maar eens in een internetcafé m'n foto's van Galapagos op 2 dvd's gebrand.
Een dvd gaat in m'n grote rugzak en 1 in m'n dagrugzak. 
De memorykaartjes stop ik in m'n moneybelt.
Ik loop ook even binnen bij de Bikingdutchman,
wil namelijk een mountainbiketocht vanaf Cotopaxi maken.
Deze tocht gaat de volgende dag door en aangezien ze daarna door gaan naar Quilotoa, 
bieden ze aan om me in Latacunga te droppen.
Precies wat ik wilde.
Na de lunch wandel ik naar Panecillo (virgen of Quito).
Vanaf het oude centrum loopt er een pad omhoog.
Het pad gaat door een erg rustig gedeelte van Quito, maar op wat honden na voel ik me wel veilig.
Boven heb je een mooi uitzicht over Quito. Helaas begint het op de terugweg te regenen.

Dag 17 Quito - Latacunga
De dag begint al goed. 
Als ik om 7 uur 's ochtends op weg ben naar het afspreekpunt van de mountainbiketocht, 
wordt er ketchup op m'n rug gespoten.
Ik word aangesproken door een wat oudere man, die met een servetje wijst dat er wat op m'n rug zit.
Aangezien ik deze truck al ken, loop ik in eerste instantie door. Maar na een paar meter besluit ik toch om te keren.
(de truck is dat men wil je wil helpen met schoonmaken, 
de toerist zet z'n dagrugzak neer zet en een maatje jat de dagrugzak). 
In ongezouten Nederlands vloek ik de man stijf en zeg dit ie op moet donderen. 
Ik word schaapachtig aangekeken en de man wijst naar boven als de ketchup van boven zou komen.
Sinds wanneer poepen de vogels in Quito ketchup????

Samen met nog 7 andere collega toeristen en een gids gaan we met de busje naar de Cotopaxi.
Onderweg pikken we nog wat extra fietsen en een gids op.
We rijden naar de parkeerplaats op de 4500m. 
Helaas hangen er veel wolken voor de Cotopaxi, waardoor deze bijna niet te zien is.
Op de parkeerplaats worden de fietsen afgeladen
en krijgen we een instructie hoe de fietsen werken.
We krijgen ook knie- en elleboogbeschermers + een helm en handschoenen.
Het eerste stuk is de weg wat lastig en gaat vrij steil naar beneden. Wel gaaf om te doen.
Na zo'n 7km downhill wordt de weg minder steil en gaat het harder naar beneden.
Halverwege hebben we een simpele, maar lekkere lunch.
Na de lunch volgen er nog 2 klimmetjes en daarna vol naar beneden naar uitgang van park.
Hier worden de fietsen weer op het dak geladen en rijden we richting Latacunga.
Ik word op de Panamerica gedropt en loop de rest naar Hostal Tiana.

Dag 18 Latacunga
Vandaag een tussendagje, morgen is het donderdag dan wil ik de Quilotoa loop gaan doen.
Doe vandaag een klein stukje linksom tot aan Tigua.
Na een goed ontbijt (inclusief) met de bus naar Pujili, een klein plaatsje vlakbij Latacunga. 
Er is een kleine markt en een mooi plaza. Voor de rest is er weinig te beleven.
Wil eigenlijk door naar Tigua, maar door mijn gebrekkige Spaans, begrijp ik niet of (en waar) de bus naar Tigua ook stopt in Pujili.
Besluit daarom maar om terug te gaan naar Latacunga en daar de bus naar Tigua te pakken.
Deze bus gaat inderdaad via Pujili :-(
In de mensen in deze omgeving zijn totaal anders dan in Quito en omstreken.
Veel mensen met een "Andes" uiterlijk en ze hebben allemaal typisch hoedje op.
Ik laat me afzetten bij La Posada de Tigua, een tip van Katrien van Hostal Tiana.
Moet nog zo'n 800m downhill lopen. 
Onderweg een paar boze honden, maar als ik dreig met een steen te gooien, lopen ze snel weg.
Het landschap van de Andes is hier erg mooi.
Posada Tigua is een hacienda, een oude boederij met vriendelijke eigenaren. 
Eigenlijk staat de hacienda in de middle of nowhere, maar met mooie uitzichten op de Andes.
Ik bestel een simpele lunch en krijg een typisch Ecuadoriaanse aardappelsoep.
Hierna nog een stevige plak cake als toetje.
De eigenaren vertellen me dat ze alles zelf verbouwen.
Na deze lekker lunch loop ik naar de Tigua painters.
Zo'n twee kilometer verder. Door de hoogte (3800m) valt dit nog niet mee.
De Tigua schilders maken wel mooie schilderijen, maar ze zijn ook wel een beetje prijzig.
Moet helaas lang op de bus terug wachten, maar daarna gaat het ook in sneltreinvaart terug naar Latacunga.

Start

Vorige

1

2

Volgende

Einde