Dag 16 La Fortuna - Puerto Viejo de Sarapiqui
Neem de vroege bus naar San Carlos Ciudad Quesdad.
Volgens internet gaat de aansluitende bus naar Sarapiqui om 8 uur.
Helaas de bus gaat pas om 10 uur en moet dus 2 wachten.
Lange leve de ebook reader.
De bus naar Sarapiqui stopt zo'n beetje om de 100 meter.
Hierdoor duurt de rit bijna 3 uur.
Vervolgens met de taxi naar Posada Andrea Christina.
Krijg een grote met 3 bedden.
De tuin van de posada is erg mooi.
Er leven dan ook veel vogels.
Mijn plannen zijn wat veranderd ten opzichte van het oorspronkelijk plan.
Doordat ik in Tarcóles, Monteverde en La Fortuna een dagje korter ben gebleven,
heb ik tijd om een extra plek te bezoeken.
Na lang nadenken heb ik besloten om naar Rara Avis te gaan.
Dit is een privé regenwoud in de buurt van Sarapiqui.
Ik heb al emailcontact gehad met het kantoor van Rara Avis in Horquetas,
maar er zijn nog wat onduidelijkheden.
Daarom neem ik een taxi naar het kantoor.
De onduidelijkheden worden snel weggenomen en na het uitzoeken van een paar laarzen ga ik weer terug naar Sarapiqui.
De laarzen zijn "verplicht" ivm de vele riviertjes die overgestoken moeten worden en de slangen die in het gebied zitten.

Dag 17 Rara Avis
Om 9 uur ben ik bij het Rara Avis kantoor.
Samen met een Duits/Turks (Keishi en Rahmi) stel gaan we naar het privé regenwoud.
Eerst 3 uur met een tractor omhoog en daarna nog 3km door de jungle lopen.
Omdat de kar die achter de tractor zit, kapot is, zitten we de eerste 5km op de tractor.
Het pad gaat omhoog over grote keien en door heel veel modder.
Alleen een tractor kan hier omhoog.
Als we bij El Plastico zijn, worden we opgewacht door 2 enthousiaste honden.
Ze zijn erg blij om weer toeristen te zien.
Waarschijnlijk omdat ze daar veel aandacht van krijgen.
Vanaf El Plastico lopen we het laatste stuk naar de lodges.
Het is een leuk pad, dwars door de jungle, waarbij we regelmatig allerlei riviertjes moeten oversteken.
Boven heeft men een restaurant en een aantal lodges gebouwd.
Aangezien men de komende dagen vol zit, slaap ik in de Riverside lodge.
Deze lodge heeft in theorie licht en warm water, dit in tegenstelling tot de andere lodges.
Om bij mijn lodge te komen moet ik wel 10 minuten door de jungle lopen.
Overdag niet zo erg, maar 's nachts is dit toch minder prettig.
Het uitzicht op het regenwoud vanaf het balkon is wel fantastisch.

Zeker aangezien er in het gebied veel giftige slangen en andere dieren voorkomen.
Gids Josuha legt het e.e.a. uit over Rara Avis.
Rara Avis heeft 30km aan trails, waar we gebruik van mogen maken.
Alle maaltijden zijn inclusief.
Ook dagwandelingen onder begeleiding van de gids zijn gratis.
Op een blad, vlakbij het restaurant, ligt een eye-lash viper.
Deze is zo'n 90cm lang en behoorlijk giftig.
Joshua waarschuwt me om niet te flitsen, want de slang kon dan wel eens aanvallen.
Het aparte is dat een baby slang net zo giftig is, als een volwassen slang.

De hele dag heeft het stevig geregend, maar 's avonds is het droog.
Aangezien we in het regenwoud zitten en je nooit weet wanneer het droog is,
besluiten we om 's avonds een avondwandeling te maken,
onder begeleiding van Joshua.
We zien een aantal kikkers, sprinkhanen, wandelende takken en andere insecten.
Op het laatste zien we ook nog een dunne slang (green parrot snake).
Bij terugkomst op m'n kamer, staat me een verrassing te wachten.
Aan de buitenkant van het muskietennet zit een grote bulletmier.
Een beet van een bullet ant is net zo pijnlijk als geraakt worden door een kogel.
De pijn duurt ook nog eens 24 uur.
Niet echt lekker om door deze vriend gebeten te worden.
Ik neem geen risico en maak de mier dood en controleer de rest van het muskietennet en het bed.
Om de een of andere reden slaap ik die nacht toch wat onrustig........

Dag 18 Rara Avis
Na een Costa Ricaans ontbijt maken we 's ochtends een mooie wandeling van zo'n 3 uur over 1 van de vele trails.
Joshua gaat ook weer mee.
Het is (nog) droog en zelfs de zon schijnt.
Het regent hier 340 dagen in het jaar.
Niet de hele dag door, maar ze hebben op z'n minst een stevige bui.
We zien niet veel dieren, maar het is heerlijk om door dit primaire regenwoud te lopen.
Helaas worden we wel lek geprikt door de muggen.
Als we weer terug zijn, loopt er bij het restaurant een neusbeer.
Verder vliegen er veel kolibries.
Deze zijn erg agressief naar elkaar toe, maar ook naar andere dieren die in de buurt komen.
Zelfs de slang die naast het restaurant ligt, vallen ze lastig.
Blijkbaar zijn te snel voor de slang om als prooi te dienen.
Na de lunch begint het stevig te regenen.
Ik ben net op tijd terug bij het restaurant, om te voorkomen dat ik kletsnat wordt.
Rest van de dag lekker in een hangmatje gelegen.

Dag 19 Rara Avis
's Ochtends is het weer droog.
De grote groep die gisteren gearriveerd is, gaat met Joshua mee.
Met z'n drieën volgen we de Nicholas trail.
Hierna wandelen we nog naar het uitzichtpunt op de watervallen.
Vlakbij zitten een paar apen hoog in de boom ons aan te kijken.
Verder zien we niet veel dieren.
Ook nu weer begint het na de lunch stevig te regenen.
Helemaal verzopen komt er een groep Belgen binnen.
Zij maken een rondreis met de reisorganisatie Joker (type backpackersreis met een groep).
Helaas hadden ze een beetje pech met de tractor, na een paar kilometer ging de band van de velg.
Hierdoor moest de tractor terug naar Horquetas.
Een gedeelte is toen maar naar boven gelopen.

Dag 20 Rara Avis - Sarapiqui
Helaas ga ik vandaag weer weg bij Rara Avis.
Vond het erg mooi en ben blij dat ik dit gedaan heb.
Om 5:15 al op, want om 6 uur staat het ontbijt al klaar.
Na het ontbijt naar El Plastico gelopen.
Ik heb bijna geen profiel onder mijn laarzen en glij dan ook regelmatig bijna uit.
Vanaf El Plastico weer met de tractor terug naar beneden.
Sommige besluiten om te gaan lopen, wat eigenlijk net zo snel is als de tractor.
Ik vertrouw dit mijn achillespees nog niet toe, anders had ik het ook wel gewild.
Bij het kantoortje van Rara Avis neem ik afscheid van Keishi en Rahmi en neem de bus naar Sarapiqui.
Neem weer een kamer bij Posada Andrea Christina en geef meteen een vuilniszak met was af.
Tot mijn verbazing is deze 's avonds al klaar.

Dag 21 Puerto Viejo de Sarapiqui
Het ontbijt bij Posada Andrea Christina is echt geweldig.
Eigengemaakt bruin brood, jam, kaas en andere vleeswaren.
Eea geserveerd in een schitterende tuin.
Vanaf de ontbijttafel heb je uitzicht op een voederplank, waar de kleurrijkste vogels af en aan vliegen.
Ook de huiskat vindt de vogels erg interessant, maar na een emmer water zien we hem niet meer terug.
Een grote eekhoorn pikt een banaan van de voedertafel en even later zien we de schil naar beneden vallen.
Kan echt uren naar dit soort dingen kijken.

Ga vandaag naar Helconia Island.
Dit is een eiland met veel Helconia's, bomen en dieren.
Jammer genoeg weet de buschauffeur niet waar het is en stap ik veel te vroeg uit.
Gelukkig krijg ik een lift van een stel Nederlanders die in hetzelfde B&B overnacht hebben.
Ook vandaag is het slecht weer en er valt dan ook weinig te zien op Helconia Island.
Aan het einde van de middag neemt Alex, de eigenaar van het posada,
me mee naar een project, genaamd Tierra Hermosa, van hem.
Hij heeft net buiten Sarapiqui een groot stuk grond,
wat een voormalig palmplantage is geweest.
De bedoeling is om hier weer regenwoud van te maken.
Ook vangt hij hier gewonde dieren, die later terug gezet worden in de natuur.
Er zitten een uil, 2 papegaaien en een aapje.
Als het bijna donker is, gaan we op zoek naar de red eye tree frog.
Na wat zoeken zien we er een paar.
Het is echt heel gaaf om deze kleurrijke dieren in het wild te zien.
Er schijnen ook veel fer-de-lance slangen te zitten, maar deze zien we niet.
Dit is de gevaarlijkste slang van Costa Rica.
Deze slang spuit gemiddeld 105mg gif in je bij een beet, terwijl slecht 50mg al voldoende is om dood te gaan.


Dag 22 Sarapiqui - Tortuguero
In plaats van met het openbaar vervoer (3 x bus en 1 x de boot) naar Tortuguero te gaan,
ga ik met de Belgische Joker groep mee,
die ik in Rara Avis heb leren kennen, met een directe boot naar Tortuguero.
Het is wel wat duurder dan het openbaar vervoer, maar de boottocht is erg mooi.
We varen langs de grens met Nicaragua en moeten een aantal keren stoppen bij de grenspolitie.
In het begin varen we niet al te snel om alle vogels, apen en kaaimannen te zien.
Na de lunchstop gaat het harder over de rivieren en kanalen richting Tortuguero.
Tortuguero is vooral bekend vanwege de vele schildpadden die in augustus - september hun eitjes komen leggen.
Eind november zie je er nauwelijks nog schildpadden.
Toch is het wel een mooi plaatsje aan de Caribische kust.
De sfeer is hier erg relaxt.

De mensen zien er ook anders uit, namelijk meer Afro-Caribisch.
Tortuguero wordt omgeven door kanalen.
's Avonds zie ik nog een enorme pad van bijna 16cm.
Hij is echt huge.....

Dag 23 Tortuguero
Vroeg op om een tochtje over de kanalen van Tortuguero te maken.
De bootsman is 84 jaar oud en heeft desondanks goede ogen.
We zien o.a. een otter, diverse reigers, kingfisher een basilisk hagedis.
's Middags loop ik de trail van het Nationale Park.
Zie een aantal spinnen en een eye-lash viper.
Er vliegen ook heel veel muggen.
Over het strand loop ik terug naar het hotel.

Dag 24 Tortuguero - Cahuita
Het einde van deze reis nadert en ik ga vandaag naar Cahuita om de laatste paar dagen aan het strand af te sluiten.
Eerst met de boot naar Moín. Deze boot komt echter 45 minuten te vroeg, maar gelukkig ben ik zo goed als klaar met inpakken.
De boottocht duurt 2,5 en gaat full speed over de kanalen van Tortuguero.
Vanaf Moín kun voor $10 naar Limon, maar kunt ook voor 45 dollar cent met de bus.
Als rechtgeaarde Nederlander neem ik natuurlijk de goedkopere bus.
Vanaf Limon neem ik de bus naar Cahuita, die voor de verandering eens lekker door rijdt.
Besluit om de laatste paar dagen wat luxer te gaan zitten en neem een bungalow bij Ache.
Na wat onderhandelen krijg ik een eigen bungalow voor $35.
De tuin grenst aan het Nationale Park en er zijn dan ook veel vogels en apen.
Cahuita ligt aan de Caribische zee.

Dag 25 Cahuita
De hele dag in m'n hangmatje een boek zitten lezen.
Ook wel eens lekker.
's Nachts begon het met regen en dit duurt tot het einde van de middag.
Als ik naar de hoofdstraat loop om te ontbijten, staat het water ruim kniediep.
Het aparte is, dat als het iets minder hard regent, het water ook weer heel snel wegzakt.
Ondanks de regen is de temperatuur aangenaam.

Dag 26 Cahuita
Het is eindelijk droog en dan is het ook meteen goed heet in Cahuita.
Na een lekker uitgebreid ontbijt met veel fruit neem ik de bus naar het Sloth Orphange, zo'n 15km buiten Cahuita.
Hier worden luiaards opgevangen.
Eerst krijg ik een film te zien met uitleg over deze fascinerende dieren.
Na een veel te korte boottocht, krijg ik een aantal luiaards zien.
Je hebt luiaards met 2 tenen en met 3 tenen.
Degene met 2 tenen leven voornamelijk 's nachts en die met 3 tenen overdag.
Ze zijn echt heel lief.
De haren zijn wel hard, maar desondanks hebben ze wel een hoog knuffelgehalte.
Deze dieren hebben, net zoals dolfijnen, een natuurlijk glimlach op een snuit.
Ze hebben ook een aantal baby luiaards, die nog veel liever zijn.
Erg leuk om deze dieren die ik tot nu toe alleen hoog in de bomen had gezien, nu van zo dichtbij kan zien.
Als ik weer terug ben in Cahuita, loop ik nog even het nationale park in.
Doordat de rivier te hoog staat, kom ik alleen niet verder dan 2km.
Het is een vrij breed pad en op de heenweg zie ik, op wat apen na, niet veel.
Op de terugweg wijst een local me op een grote leguaan en een gele adder.
Toevallig komt er ook politie aan en van hun mag ik de bosjes in om een betere foto te maken.
Ze beweren dat deze giftige slang slaapt en dat ik rustig dichterbij kan komen,
maar ja, als ik met m'n grote voeten aan kom lopen, zal de slang inmiddels wakker zijn.
Kom dus maar niet te dichtbij...
De slang is overigens wel erg mooi met die felle gele kleur.

Dag 27 Cahuita
De zon is nu echt gaan schijnen! Heerlijk.
Heb van een backpackster de tip gekregen om naar Tree of life te gaan.
Dit is een botanische tuin en worden ook dieren opgevangen.Het is 3km lopen vanaf Cahuita.
Tree of Life is opgezet door de Nederlandse Patricia.
De botanische tuin is erg mooi en informatief opgezet.
Bij iedere boom/plant staat een bordje met een korte uitleg.
Zie ook nog een groene toekan, maar voordat ik m'n camera gepakt heb, vliegt hij al weer weg.
Er is ook een vlindertuin in aanbouw.
Hier vliegen een aantal Blue Morpho's.
Dit zijn grote, licht blauwe vlinders.

Kan een paar mooie foto's maken van een Blue Morpho die met z'n vleugels open, op het gaas zit.
Patricia legt me uit, dat dit komt, omdat deze vlinders bijna hun langste tijd gehad hebben.
Een Blue Morpho leeft gemiddeld 3 weken en naar mate ze langer leven neem de blauwe kleur af.



Dag 28 Cahuita - San José - Alajuela
M'n laatste ontbijt aan de Caribische kust.
De bus naar San José zou om 10 uur vertrekken,
maar als ik 9:30 aan komt lopen, rijdt de bus net weg.
Gelukkig stopt de chauffeur en kan ik nog mee.
Anders had ik 2 uur moeten wachten.
Het is een directe bus, die alleen in Limon eventjes stopt.
Lekker snel rijden we door een golvend, groen landschap naar de hoofdstad van Costa Rica.
De bus stopt bij de Caribische terminal van San José.
Ik heb slechte verhalen gelezen over het verkeer in San José en besluit dan ook om een taxi te nemen naar de busterminal van Alajuela.
Het verkeer is inderdaad hectisch en de taxichauffeur rijdt erg agressief.
De bus naar Alajuela vertrekt meteen en doet er 45 minuten over.
Hierna is het nog een paar minuten lopen naar Hotel Casa Tago, waar ik ook begonnen ben.
Ik word weer hartelijk ontvangen en de eigenaresse is erg benieuwd hoe ik het gehad heb.
Koop in Alajuela nog een mooie hangmat.

Dag 29 Alajuela - Panama City - Amsterdam
Vandaag vlieg ik terug naar het koude Nederland.
Doe rustig aan en loop nog even Alajuela in.
Op m'n laatste dag is het behoorlijk warm.
Om Costa Rica te mogen verlaten, moet je $26 luchthavenbelasting betalen.
De vlucht naar Panama is behoorlijk turbulent.
Op het vliegveld van Panama moet ik 2 uurtjes wachten.
Met KLM vlieg ik terug naar Nederland.
In Nederland is het mistig, waardoor we een half uur in de wacht worden gezet.